پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢١ - ٣- كدام يك از صحابه؟

ويژگى‌هاى بسيار والاى فوق، در همه صحابه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بوده است و آن را دليلى بر اصل معروف «تنزيه صحابه» بگيرند در حالى كه به يقين اين اوصاف و ويژگى‌ها مربوط به اصحاب خاصّ آن حضرت، همچون: سلمان‌ها، بوذرها، عمّارها و مقدادها است، نه همه آنان؛ زيرا اوّلا: چنين مطلبى بر خلاف تاريخ است؛ چرا كه در هيچ تاريخى اين صفات براى همه آنها نوشته نشده است.

ثانيا: بسيارى از آيات قرآن نشان مى‌دهد كه در ميان آنها متخلّفان و گنهكاران خطرناكى بودند.

از جمله بعضى از آنها به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ارتش اسلام خيانت كردند كه وقتى رسوا شدند، از در توبه درآمدند؛ مانند «حاطب بن ابى بلتعه» و «ابو لبابه» كه داستان آنها را همه شنيده‌ايم و ستون توبه در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله يادآور اين حقيقت است.

بعضى ديگر در مقام اعتراض در برابر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به حكم زكات برآمدند، در حالى كه قبلا با خدا عهد كرده بودند اگر ثروتى پيدا كردند در راه خدا از آن انفاق كنند! مانند «ثعلبة بن حاطب انصارى» كه داستان او در آيات ٧٥ تا ٧٧ سوره توبه آمده است.

بعضى فرمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را زير پا گذاردند و به بهانه‌هاى واهى از شركت در جنگ «تبوك» تخلّف كردند؛ كه داستان آن‌ها ذيل آيه ١١٨ سوره «توبه» آمده است.

گروهى دست به جاسوسى زدند، كه قرآن در آيه ٤٧ سوره «توبه» در مورد آنها مى‌گويد: « «وَ فِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ»».

بعضى به ساختن مسجد «ضرار» پرداختند، تا در ميان مؤمنان ايجاد شكاف و تفرقه كنند، كه داستان آنها در ذيل آيات ١٠٧ تا ١١٠ سوره «توبه» آمده است.

و بعضى از آنها كه در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را راستى را مى‌پيمودند، بعد از آن حضرت در اثر هوا پرستى فتنه‌هايى بر پا كردند كه خون‌هاى زيادى از مسلمين ريخته شد؛ مانند: «طلحه» و «زبير» كه آتش جنگ «جمل» را بر پا كردند و بر ضدّ امام‌