كرد، با هوش آمد. پنداشتى هيچ رنج نبوده است او را. عبدالمسيح كه آن بديد، به حصن شد و خبر داد و گفت كه: جئتكم من عند الشيطان؛ گفت: من از بر شيطان مى آيم. زهر قاتل يك ساعت بخورد و او را هيچ زيان نرسيد. او را از آنچه مى خواهد بدهيد تا برود. مصالحه كردند بر صد هزار درم، آن گه عبدالمسيح اين بيتها بگفت: أبعد المنذرين أرى سواماتروح بالخورنق و السدير تحاماه فوارس كل قوممخافة ضيغم عالي الزئير و صرنا بعد هلك أبى قبيسكمثل الشاة فى اليوم المطير تقاسمنا القبايل من معدعلانيه كأيسار الجزور نؤدّى الخرج بعد خراج كسرىو خرج من قريظه و النضير كذلك الدهر دولته سجالفيوم من مساءه أو سرور [١] اين طرفى است از اخبار و آثار در فضل اين آيه». [٢]

[١] آيا پس از دو پادشاه به نام منذر مى بينيم چرندگان شبانگاه در قصر خورنق و سدير منزل مى كنند. از هر قومى سواران آن را پاسبانى مى كردند از بيم يرى كه بانگ او بسيار بلند بود. ما پس از هلاك شدن ابى قبيس مانند گوسفند شديم در روز بارانى. قبيله هاى معد ما را آشكارا ميان خود قسمت كردند؛ مانند شترى كه به قمار كشته باشند. اكنون خراج مى دهيم پس از خراج دادن به كسرا و پس از خراج قريظه و نضير همچنين روزگار دولتش دست به دست مى گردد: يك روز غم است و روزى شادى. تفسير روح الجنان، ج ١، ص ٢٥.[٢] تفسير روح الجنان، ج ١، ص ٢٤ ـ ٢٥.