حرف است، تا ثوابش سى حسنه باشد». [١] اين حديث، با بيان ديگرى در اين تفسير تكرار شده است. [٢] درباره ثواب قرائت قرآن چنين آورده است: «آن گه گويند: اقرء و ارق بكل آية درجة؛ بر مى خوان و بر مى شو بهر آيتى درجه اى. و بهر درجه اى در بهشت به بالا مى شود تا آنچه با او باشد از قرآن برسد». [٣] و همچنين خبر ديگرى را از رسول (عليه الصلوة و السلام) نقل كرده كه: «حملة القرآن هم المحفوفون برحمة اللّه الملبسون نور اللّه المعلمون كلام اللّه من عاداهم فقد عادى اللّه و من والاهم فقد والى اللّه . يقول اللّه (عزّوجلّ): يا حملة القرآن تحبّبوا إلى اللّه بتوقير كتابه يزدكم حبّاً و يحبّبكم إلى خلقه، يدفع عن مستمع القرآن شر الدنيا و يدفع عن تالى القرآن بلوى الآخرة و لمستمع آية من كتاب اللّه خير من ثبير [٤] ذهباً و لتالى آية من كتاب اللّه خير مما تحت العرش إلى تخوم الأرض السفلى؛ گفت رسول عليه السلام كه: حاملان قرآن را گرد بر گرد ايشان رحمت خداى گرفته، لباس ايشان نور خداى بود، آموختگان كلام خداى باشند، دشمن ايشان دشمن خداى بود، و دوست ايشان دوست خداى بود. خداى تعالى ايشان را گويد: اى حاملان قرآن! دوستى كنيد با من به حرمت داشتِ شما كتاب مرا، تا من در دوستى شما بيفزايم و شما را دوست داشته گردانم به خلقان خود. آن گه گفت از شنونده قرآن شر دنيا بگردانند و از خواننده قرآن بلاى آخرت بگردانند، و شنونده آيتى را از قرآن به قيامت بيشتر از كوه ثبير و بهتر زر بدهند، و خواننده آيتى را از قرآن ثواب بيشتر بود كه از زير عرش تا به زير هفتم زمين». [٥]

[١] روح الجنان، ج ١، ص ١١.[٢] تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازى، ج ٢، ص ٤٠.[٣] روح الجنان، ج ١، ص ١١.[٤] ثبير بزرگ ترين كوه مكه و آن بر وزن «امير» باشد، و اهل مشعر چون ببينند آفتاب بر اين كوه افتد، به منا روند. روح الجنان، ج ١، ص ١١.[٥] روح الجنان، ج ١، ص ١١ ـ ١٢.