«آن گناه با روى شما نمى آرم» (٦/٤٥٣) «او را بر من آوريد» (٦/٣٩٦) «رسول با پيش ملك شد» (٦/٣٩٦) «در نزديك يوسف شدند» (٦/٤١٢) «از اين در جواب است» (٣/١٥٣) «جواب از اين آن است» (٦/٤١٤) «و فرق از ميان سرعت و عجله آن است كه» (٣/١٥٧) در سه مورد اخير به نظر مى رسد كه حرف اضافه «از» تحت تأثير «من» عربى به تركيب جمله اضافه شده است؛ در عربى گوييم: «و جوابٌ من هذا» كه در ترجمه فارسى «من» حذف مى شود؛ اما شيخ ابوالفتوح آن را ظاهراً از عربى ترجمه كرده است. مر + را: در سبك خراسانى گاه قبل از مفعول «مر» مى آورند: «... رنج باشد از صاحب غيظ مر غيرى را» (٦/٣٤٢) «دلالتى هست مر پرسندگان را» (٦/٣٤٣) «بفريبد مر غلامش را» (٦/٣٧٤) ٤.٣. به هم ريختگى نحو جمله «او را گفت: اى يعقوب! بس شكسته و در هم افتاده مى بينم تو را» (٦/٤٢٨) «از او دو فرزندش آمد نرينه» (٦/٤٤١) «وجود تو اينجا انس بود و راحت و فوايد» (٦/٣٩٨). در حالى كه ترتيب اجزاى جمله، فاعل و مفعول و فعل است و حداقل فعل در آخر مى آيد، در مثالهاى بالا مشاهده مى شود كه اجزا در محل خود واقع نشده اند. اين امر هم تحت تأثير زبان عربى بوده است. ٥.٣. تأثيرپذيرى از ادبيات عربى برخى از تأثيرات زبان عربى را پيش از اين متذكر شديم. بايد توجه داشت كه اين