مردمان! در راه آيى و ميل مكنى از اين راه» (١/٨٦). ـ «و مخورى مالهايتان ميان شما به ناحق و فروگذارى آن را به حاكمان تا بخورى بهره از مالهاى مردم به بزه و شما دانى» (٣/٤٢). ـ « «يا ايها الذين آمنوا» ؛ اى آمدگان! اى گرويدگان! درآيى ناآمده را نگويند در آى» (٣/٣). ـ «گفتند: بكشى پسران آنان كه ايمان آوردند به او و زنده رها كنى زنان ايشان را و نيست كيد كافران، الا در گمراهى» (١٧/٢٢). ـ «عمر صحابه را گفت: دعايى كنم تا خداى تعالى دلش بگرداند» (١٧/٨). ـ « «لعلكم تتقون» ؛ معنى آن است تا شما متقى شوى به فعل روزه و برخيزى از معاصى» (٣/٩). ـ «با فرشتگان گويد: به بنده من نگرى در شبى سرد برخاسته است، براى من غسل مى كند» (٣/٥٥). ـ «رسول عليه السلام گفت: اين نفاق نباشد به خداى كه اگر شما هم بر آن حال بماندى كه پيش من باشى، فريشتگان در راه شما را مصافحه كردندى» (١/١٣٥). ـ «اى قوم! چيست مرا كه مى خوانم شما را با رستگارى و مى خوانى مرا با دوزخ؟» (١٧/٢٤). ـ «انس روايت كند كه رسول عليه السلام گفت روزى صحابه را: شما دانى كه شما روى به چه دارى و چه روى به شما دارد؟» (١/١٣٥). ـ «اى مردمان! بپرستى خدايتان آنكه بيافريد شما را و ايشان را كه پيش شما بودند تا مگر شما پرهيزگار شوى» (١/١٥٠). ـ «فرود آورد از آسمان آبى، بيرون آورد به او از ميوه ها روزى براى شما. مكنى خداى را مانندگان و شما مى دانى» (١/١٥١). ـ «ياد كن اى محمد! چون برداشت قواعد خانه را ابراهيم و اسماعيل» (٢/١٦٤).