حالت، «شين» نقش شين مخاطب دارد. افعال شروع: با آمدن اين افعال، آغاز شدن عمل يا حالتى تداعى مى شود: «او را زدن گرفتند» (٦/٣٤٨) «گريستن گرفتند» (٦/٣٥١) «بارهاى ايشان جستن گرفتند» (٦/٤١٧) افعال متعدى: گاه قبل از حرف آخر فعل لازم «ا ن» اضافه مى شود و فعل متعدى به دست مى آيد: «ايشان را بر پايها برواند» (٨/٢٨٧)؛ يعنى ايشان را ببرد. افعال شرطى: بعد از افعالى كه براى بيان خواب، شرط يا ترديد مى آيد، «ى» اضافه شده است: «اگر كسى وضو نداشتى... وضو باز بكردى» (٤/١٢٢) «در خواب ديد كه يازده ستاره و ماه و آفتاب از قلب آسمان جدا شدندى و پيش او سجده كردندى» (٦/٣٤٠) «من در خواب ديدم كه انگور مى فشردمى» (٦/٣٨٤). صفت مركب: فراخ چشم (٦/٣٤٤) بى سامان كار (٧/٤٠٧) پهلو آور (٦/٢١). اسم + ينه در معناى صفتى: نرينه (٦/٤٤١) دينه (٦/٥٠١) راستينه (٧/٢٠٧) اسم پيشه: ساقيگر (٧/٢٠١) راستيگر (٣/٨٤) گلگر، آهنگر، درودگر (٥/٢٥٥) اسم فاعل: بيدادكار (٨/١٣٩) نماز كن (٨/٢١٥) خوگوار (٦/١٠٣) كشتار به جاى مذبوح شرعى: «او مذكى باشد و كشتار» (٤/١٠١) حقى به جاى حق بودن: «تا حقى محمد آشكارا كند» (٥/٣٧٣) فروختار به جاى فروشنده: (٧/١٠٤). ظاهراً از اسلوب خريدار تأثير گرفته است. دوست داشتى به جاى دوست داشتنى: (٨/٢١١)

٣. خصوصيات نحوى

در اين بخش، حذفها، تكرارها، حروف اضافه، به هم ريختگى نحو جمله و نيز