خداى ترس از فرزندان رسول» (١/١٦٦). فكيف: «اگر زنده بودى هم به درمى نه ارزيدى به اين عيب كه دارد؛ فكيف كه مرده است» (١٩/٣٢). طرفى: «در عقب آن طرفى ثواب مؤمنان و مطيعان بگفت تا از هر دو طريق... دعوت كرده باشد» (١/١٦٨). باعيانها: «درست شده است كه الفاظ قرآن باعيانها لطف و مصلحت به آن متعلق است» (٢/١٣٨) اى سبحان اللّه : «اى سبحان اللّه همه عاقلان مى دانند كه آنچه كسى كند به دست خود از خير و شر، مدح ذم آن با او راجع باشد» (٢/٢٦). الاّ: «و اظهار زينت نكنند، الاّ بر شوهران خود يا برادران خود يا پدران و شوهران يا پسران ايشان» (١٤/١٢٦). حاشا و كلا: «ايشان گفتند حاشا و كلاّ و توريت بياوردند و آن سطرها و ورقها كه نوشته بودند و تحريف كرده...» (٢/٢٧). سواء: «و آن را كه حد زنند اگر بگريزد ـ حد تمام نازده ـ باز آرند او را و حد تمام بزنند او را، سواء اگر به اقرار او باشد، اگر به گواهى گواهان» (١٤/٨٠). «از هر دو كس كه ميان ايشان زنا شوهرى باشد صحيح بود، چون عاقل و مكلف باشند، سواء اگر بنده باشند، اگر آزاد، اگر كافر باشند، اگر مسلمان» (١٤/٩٧). «بل لفظ ولى مشترك است ميان مردان و زنان، پس ظاهر آن است كه او طلب فرزند كرد، سوا اگر نرينه بودى و اگر مادينه» (١٣/٦٠). لامحال: «وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا» ؛ و با من خطاب مكن در باب ظالمان يعنى كافران كه ايشان لامحال غرق خواهند شدن» (١٤/٢٣). «آن گه گفت: اينان در دوزخ خواهند شدن لامحاله و من و تو نيز خواهيم شد، اما