(١/٣١). گرد درآمده باشد: «بلى آن كس كه اندوخت بدى و گرد درآمده باشد به او گناهش، ايشان اهل دوزخ اند» (٢/٢٣). چره كردن: «به وادى ذى طوى فرود آمدند و آهو مى گرديد و چره مى كرد» (٢/١٦٣). فسوس كردن: «و گفته اند: ما تبع و انصار شماييم ما به محمد و قوم او فسوس مى كرديم» (١/١٢٦). فسوس داشتن: «حق تعالى جواب داد كه: «اللّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ» [١] ؛ خداى تعالى از ايشان فسوس دارد» (١/١٢٦). انتظار كردن: «آيت در جهودان انزله بود و آنكه ايشان انتظار مى كردند روزگار رسول را و بيرون آمدن او» (١/١٤٠). سخت بكردن: «و لكن چون بر خويشتن سخت بكردند، خداى تعالى بر ايشان سخت بكرد» (٢/٥). فرق كردن: «بعضى فرق نكردند ميان حمد و شكر و گفتند به يك معنى باشد و محققان فرقى كردند» (١/٦٣). خورانيده شدن: «گفتند: شنيديم گفتارت و فرمان نبريم و خورانيده شدند در دل هاى ايشان گوساله به كفرشان» (٢/٤٨).

٥. صيغه هايى از افعال بسيط كه امروزه كاربرد ندارند

نگريد: «آنكه به نظر هيبت بدان جوهر نگريد، از ترس خداى (عزّوجلّ) گداخته شد، آبى گشت لرزان» (١/١٥٥).

[١] بقره (٢): آيه ١٥.