«و مورد آيت، تذكير است به نعمت خداى تعالى و نهى كردن بندگان را از كفر بر وجه تعنيف و تهديد و وعيد كردن به ذكر مرگ و سؤال گور و بعث و نشور و مواقف حساب و آنچه در قيامت باشد» (١/١٩٧).

١١. جمله

١. ١١. جمله معترضه دعايى «جلّ و عزّ» به جاى «عزّ وجلّ»: «و عبداللّه بن عبّاس و عبداللّه بن زبير و ابوالدرداء روايت مى كنند كه: اين نام بهترين نام خداى (جلّ و عزّ) [ است] (١/٦٩). ٢. ١١. كاربرد جملات كوتاه و ساده: «رسول صلى الله عليه و آله بشنيد و ياد گرفت و برخاست و به خانه باز آمد، تب گرفته و مى گفت: زَمِّلونى دَثِّرونى؛ مرا باز پوشى (١/٣٥)؛ نيز: «بعضى گفتند: سبب آن بود كه چون رسول عليه السلام قرآن خواندى، جماعت مشركان بيامدندى و مجمع ساختندى و شعر خواندندى و سمر گفتندى و لغظ [گفتندى ]تا مردمان آواز رسول نشوند [و حلاوت و طراوت] كلام قديم (جلّ جلاله) در نيابند و ندانند و رغبت نكنند در اسلام...» (١/٩٤ ـ ٩٣).