مى نمايد؛ مثلاً به جاى عدد ٦٢٠ هزار چنين مى بينيم: «و عددِ ايشان ششصد هزار و بيست هزار مرد مُقاتل بود» (١/١١٦؛ ١/٢٧٧)؛ يا به جاى يك ميليون و نهصد هزار مى خوانيم: «فرعون لشگر بساخت و هامان را با هزار هزار و نهصد هزار سوار بر مقدّمه بفرستاد» (١/٢٧٩)؛ نيز: «و كلمات قرآن جمله هفتاد هزار و نه هزار و دويست و هفتاد كلمه است و گفته اند سى و نه؛ جمله حروف قرآن سيصد هزار و بيست و سه هزار و پانزده حرف است» (٥/٦١٤). ٢. ٩. تكرار اجزاى عدد و معدود: «... بيست و سه هزار گز بود و سيصد و سى سه گز و ثلثى از گزى» (٢/١١٩ ـ ١١٨).

١٠. كاربردهاى ويژه فعل

١. ١٠. ماضى ساده + پسوند «ى» (استمرارى): «و خلاف نيست در آنكه رسول عليه السلامدر نماز استعاذه كردى» (١/٢٦)؛ «قتاده گفت: مردم را طاعت فرمودندى و خود نكردندى. قولى دگر گفتند: مردم را صدقه دادن فرمودندى و ايشان ندادندى» (١/٢٥١)؛ نيز: «گفت: اگر نه چنين كردى، رويت به آتش دوزخ بسوختى» (١/٢٨). ٢. ١٠. پيشوند «مى» استمرارى + ماضى ساده + پسوند «ى» (استمرارى): «رسول صلى الله عليه و آله عادت داشتى كه برفتى و تنها بر كوه حرا بنشستى و در آلا و نعماى حق تعالى تأمّل مى كردى» (١/٣٥). ٣. ١٠. پيشوند «ب» (به جاى پيشوند «مى») + ماضى ساده + پسوند «ى» (استمرارى): در نمونه زير شاهد تكرار فعل و ساخت جملات كوتاه نيز خواهيم بود: «سبب آن بود كه چون رسول عليه السلام قرآن خواندى، جماعت مشركان بيامدندى و مجمع ساختندى و شعر خواندندى و سمر گفتندى و لغظ گفتندى» (١/٩٣). ٤. ١٠. كاربرد مضارع اخبارى بدون پيشوند «مى»: «امّا كافيه ؛ عفيف بن سالم گويد از عبداللّه بن يحيى بن كثير پرسيدم كه: مأمورم در قفاى امام كافيه خواند يا