«كُشتن به كُشتن» را آورده اند. كه ترجمه رازى و ميبدى هر دو جالب و بر ترجمه سورآبادى رُجحان دارد. د) سوره بقره، آيه ٢٦٠: «وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» ؛ «و چون گفت ابراهيم: بار خدايا! بنماى مرا كه چگونه زنده كنى مردگان را؟ گفت: ايمان ندارى؟ گفت: آرى و لكن تا بيارامد دل من. گفت: بگير چهار مرغ، پس پاره پاره كن با تو، آنگاه كن بر هر كوهى از ايشان پاره اى، پس بخوان ايشان را تا به تو آيند به تاختن، و بدان كه آن خداى عزيز و محكم كار است». دقّت و استوارى ترجمه اين آيه بر اهل فنّ مخفى نيست. واژه «بيارامد» معادلى رسا و زيبا براى «لِيَطْمَئِنَّ» و نيز «محكم كار» معناى دقيق «حكيم» است، و نيز ترجمه «يَأْتِينَكَ سَعْياً» به «تا به تو آيند به تاختن»، گوياى ذوق سرشار اين مترجم و مفسّر نامدار است. سورآبادى كلمه «حكيم» را در اينجا به «درستكار و درست گفتار» ترجمه كرده كه آن هم ترجمه اى صحيح و گوياست. ميبدى هم «حكيم» را به «راست دانا» برگردانده است. ه ) سوره بقره، آيه ٢٦٨: «الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ» ؛ «ديو وعده دهد شما را درويشى و فرمايد به ناخوبى، و خداى وعده دهد شما را آمرزش از او و افزونى، و خداى فراخ عطا و داناست». ترجمه اين آيه در عين روانى، موزون و دقيق است. واژه «افزونى» معادل دقيق كلمه «فَضْلاً» و نيز «فراخ عطا» معادل مناسب كلمه «واسع» است. ترجمه سورآبادى هم از اين آيه ترجمه اى دقيق و توأم با تفسير است: «ديو وعده مى دهد شما را درويشى و نياز و مى فرمايد شما را به زشتكارى، و خداى