وَآيَةً مِنْكَ» [١] اى علامة لإجابة دعائنا. و آيت به معنى رسالت باشد؛ چنان كه كعب بن زهير گفت: الا ابلغا هذا المعرّض آيةهلا القول ام قال ذاحلم؛ اى رسالة و معنى ديگر آيه را جماعت باشد؛ چنان كه گويند: خرج القوم بآيتهم، اى بجماعتهم. و آيتى از قرآن، جمله حروف و كلمات باشد متصل تا به انقطاع معنا. و آيت، عجيبه باشد، من قولهم: فلان آية فى كذا، اى اعجوبة».

تعداد آيات قرآن

آن گونه كه پيداست، در قرآن كريم هيچ گونه تحريفى صورت نگرفته و اختلاف در تعداد آيات و وجود مكاتب مختلف، به سبب توقف و قرائت رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى باشد كه به گمان افراد، منشأ آغاز و انجام آيه شده و همان گونه كه اشاره شد، آيات قرآن نيز توقيفى مى باشند. در مورد تعداد آيات، شش مكتب و قول مشهور است: ١. كوفى؛ ٢. مكى؛ ٣. بصرى؛ ٤. شامى؛ ٥. مدنى اول؛ ٦. مدنى دوم. ابوالفتوح نيز در شمارش آيات، اين اقوال را بيان كرده و در خاتمه نيز در تعداد آيات قرآن آورده: «جمله آيات قرآن در عدد بصريان ٦٢٠٤ آيت است و در عدد مدنيان اول ٦٢١٧ آيت است و در آخر [مدنيان آخر و دوم]، چهارده است [يعنى ٦٢١٤] و در عدد كوفيان ٦٢٣٦ آيه است». البته اقوال مختلف ديگرى نيز در تعداد آيات وجود دارد كه اشاره مى شود:

[١] المائده (٥): آيه ١١٤.