قائل شعر: لبيد بن ربيعه. ترجمه: ما در زمينهايى منزل كرديم كه پيش از ما ساكنان داشت و عجب است كه پس عاد و حِميَر آرزوى بقا داريم. توضيح: ابوعقيل لبيد بن ربيعه عامرى مضرى، از اشراف و دلاوران قوم بوده در حدود سال ٥٤٠م به دنيا آمد و ١٤٥ سال عمر كرد كه نود سال آن را در جاهليت به سر برده است. وى اسلام را پذيرفت و در زمان عمر بن خطّاب به كوفه آمد و بقيّه عمر را در آنجا سپرى كرد. لبيد تمام اشعار خود را در دوره جاهليّت سرود و بعد از اسلام آوردن، قرآن را حفظ كرد و شعر را ترك نمود. مرگ او به سال ٣٥ق در اواخر خلافت عثمان بن عفان، در كوفه، اتفاق افتاده است. ٣. جلد اوّل، صفحه ٨١: { أَلا لا يَجهَلَن أحدٌ عَلَينافنجهَلُ فوقَ جَهلِ الجاهِلينا } قائل شعر: عمرو بن كلثوم تغلَبى. ترجمه: كسى بر ما نادانى ننمايد كه ما برتر از نادانى آنها به او نادانى خواهيم نمود. توضيح: ابوالاسود عمرو بن كلثوم بن مالك تغلبى در اوايل قرن ششم ميلادى تولد يافته، يكى از دلاوران عرب و از جمله شاعرانى است كه با يك قصيده به شهرت رسيده است. مادرش ليلا دختر مهلهل، شاعر مشهور، بود. عمرو در ميان قبيله تغلب در جزيره فرايته (حوالى شام و عراق) پرورش يافت و در پانزده سالگى رئيس قوم شد و در اغلب جنگها لشكر را مظفرانه هدايت كرد. ٤. جلد اوّل، صفحه ٨٢: { ومَهمَةٍ أطرافُهُ في مَهمَةأَعمى الهُدى بالجاهلينَ العمّهِ } قائل شعر: عجّاج بن رؤبَة.