بردارد. در غير اين صورت، اين كار از حيطه قدرت او خارج است. حقير از سالها قبل، با اندك بضاعت خود، قدم در اين وادى نهاده ام و هنوز هم اين كار را ادامه مى دهم تا به خواست الهى به نتيجه مورد نظر برسم. اما درباره معانى اشعار عربى، تذكر اين نكته لازم است كه اساس ترجمه اشعار عربى در اين مقاله، ترجمه حضرت آية اللّه شيخ ابوالحسن شعرانى است و هيچ گونه تغييرى در آن نداده و امانت را حفظ كرده ام؛ چون نقد و بررسى ترجمه اشعار عربى خارج از حوصله اين مقاله است. اينك خلاصه و گزيده اى از ترجمه اشعار را چاپ دوازده جلدى سليفون مرحوم مبرور آيه اللّه شعرانى تقديم دانش پژوهان و فرهيختگان مى كنم. ١. جلد اول، صفحه ١٧: { نَصَبنا أمَّنا حتّى أبذَعَرّواوصاروا بَعدَ أُلفَتِهِم شِلالاً } قائل شعر: قيس بن خطيم. ترجمه: پرچم خويش را برافراشتيم تا ايشان بترسيدند و پس از الفت، پراكنده گشتند. توضيح: قيس بن خطيم بن عدى اهل مدينه، شاعرى بود دلاور و نيرومند. وقتى در مدينه جنگ بين اوس و خزرج درگرفت، قيس با زبان و شمشيرش سبب فيروزى قومش (اوس) شد. وقتى اهل يثرب از خونريزى دلتنگ شدند و خواستند به دين اسلام در آيند، قيس هم جزء كسانى بود كه پيغمبر اسلام را بر آنان عرضه كرد؛ ولى اسلام را نپذيرفت. قيس در دوره جاهليت بهترين شاعر مدينه بود. اعراض شعرش فخر و حماسه و غزل مى باشد. به گفته صاحب اغانى، قيس پيش از هجرت به سال ٦١٢م به قتل رسيده است. ٢. جلد اول، صفحه ٦٩: { نَحُّل بِلاداً كلَّها حُلَّ قَبلَناوَنَرجُوا الفلاحَ بعدَ عادٍ وحميرٍ }