مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٣٧

٦. در جلد دوم، صفحه ٣٩ در تفسير آيه: «وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ» [١] ، يك بيت فارسى را كه از امثال سائره به شمار بوده، آورده است: «فريدون فرّخ فرشته نبودز مشك و ز عنبر سرشته نبود» اين بيت از حكيم ابوالقاسم فردوسى است و بيت بعد از آن چنين است: ز داد و دهش يافت آن فرهىتو داد و دهش كن فريدون تويى ٧. در جلد دوم صفحه ٥٢ در تفسير آيه: «وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً» [٢] گويد: «خداوند از بد و نيك كارهاى شما آگاه است؛ چنان كه شاعر پارسى گويد: سرّ تو كه داراى فلك مى دانداو موى به موى [و] برگ برگ مى داند گيرم كه به زرق خلق را بفريبىبا او چه كنى كه يك به يك مى داند». ٨. در جلد دوم صفحه ١٣٩ در تفسير آيه «فَبَعَثَ اللّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ...» [٣] گويد: «رسول خدا گفت: خداى منت نهاد به سه چيز بعد از سه چيز: به بوى، از پس مرگ؛ چه اگر نبودى هيچ كس مرده دفن نكردى، و به اين جانور كه در دانه افتاد كه اگر نه آن بودى، پادشاهان حبوب ادّخار كردندى به جاى زر و سيم ايشان را آن به بودى، و به مرگ پس از پيرى كه مرد چون سخت پير شود، او را از خود ملال آيد، در آن وقت مرگ او را راحت باشد؛ چنان كه حكيم سنايى گويد: اگر مرگ خرد هيچ راحت نداردنه بازت [د] رهاند همى جاودانى». ٩. در صفحه ١٧٦ از مجلّد دوم در تفسير آيه: «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ