«بخورد و در حال بمرد». (٦/٣٨٣) «چون اندوه و محنت به سر آمد و... بشارت خبر آمد». (٦/٣٩١) «ايشان... معدن علم بودند و كنز ايمان و لشكر خداى رحمان». (٦/٤٥٠) ٢. جناس يعنى همسانى دو كلمه در لفظ يا برخى از الفاظ و اختلاف در معنى: «از جاده راه بگرديده، به نزديك آن چاه فرود آمدند». (٦/٣٥٤) «از چاه بر گاه برآورديم». (٦/٣٥٨) «در آن اشارت، بشارتى». (٦/٣٧٢) «تنها بر برائت ساحت يوسف وزارت يافت». (٦/٣٧٣) «او بر اين گاوسيرتان خر بصيرتان، حاكم بشود». (٦/٤٠٣) «مال نماند و جمال نماند». (٦/٤٤١) «با دشخوارى خوارى است». (٤/٣٩٨) اكثر جناسها، جناس ناقص است؛ يعنى دو قرينه تنها دريك حرف اختلاف دارند. ٣. شبه اشتقاق يعنى استفاده از دو لفظ كه ظاهراً از يك ريشه مشتق شده اند: «آنان كه ذهب بودند، ذاهب شدند و آنان كه فضه بودند، مفضض گشتند». (٣/٢٩٢) ٤. موازنه؛ يعنى برابرى دو به دوى كلمات دو پاره يا دو جمله در لفظ يا وزن: «به عزت بكند به حكمت بنهد». (٥/١٥) ٥. طباق استفاده از كلمات متضاد در يك عبارت مى باشد: قوت و ضعف، شادمانگى و دلتنگى، جوان و پير (٦/٤٣٩) ٦. لف و نشر به معناى ذكر چند كلمه پياپى و آوردن متعلقات آنها در ادامه به صورت مرتب يا