ـ «خداى تعالى از بهشت گاوى بفرستاد كه او را چهل هزار سر بود و چهل هزار دست و پاى» (١/١٥٥). حذف فعل «بود» به قرينه لفظى. ـ «و اين قول عبداللّه عباس است و عطا» (٢/١٦٤). حذف نهاد و مسند و فعل به قرينه لفظى.

٨. تكرار

يكى از ويژگيهاى سبكى تفسير تكرار كلمات است كه اين ويژگى يكى از اختصاصات نثرهاى مرسل فارسى است و در دوره هاى سامانيان و غزنويان بسيار در كتب ديده مى شود: ـ «اين سورت مدنى است و بيست و نه آيت است و پانصد و چهل و چهار حكمت است و دو هزار و چهارصد و هفتاد و شش حرف است» (١٩/١). تكرار فعل است و حرف ربط واو. ـ «او را ديد بر پاى ايستاده و نماز مى كرد و تضرع و ابتهال مى كرد» (١٩/١٣٣). تكرار فعل «مى كرد». ـ «در خانه او نه نان بود، نه آب بود، نه چراغ بود» (٢/٣٢٢). تكرار فعل «بود». ـ «على بن الحسين زين العابدين را ديدم در حجر نماز مى كرد و دعا مى كرد» (١/٨٢). تكرار فعل «مى كرد». ـ «تو را بشارت باد كه تو آنى كه عيسى عليه السلام به تو بشارت داد خلقان را و تو بر مانند آنى كه عيسى عليه السلام بود و تو پيغمبر مرسلى و تو را جهاد فرمايند و اگر من آن روزگار دريابم، با تو جهاد كنم» (١/٣٦). تكرار ضمير «تو»، ضمير «آن» و «عيسى». ـ «براى آن ام الكتاب خوانند او را كه «ام» آن باشد كه مرجع و مقصد با او باشد» (١/٢٩) تكرار «امّ»، «آن» و «باشد». ـ «و لكن مالك الملكى حكيم است، نه مالك الملكى سفيه است» (٣/٣٥).