و مغفرت بر سرى» (٩/١٥٥). «آن گه گفت: اين بيش از آن و به از آن است كه از من بستدند روز بدر و مغفرت و آمرزش بر سرى و نيز زمزم بر سرى» (٩/١٥٦). «چون تمام كرد امامت بر سرى خلعت قيام به آن و تمام آن ساخت، گفت: چون بر سرى از تكليف پيغمبرى، تو را امتحان كردم، وفا كردى، تو را به جزاى آن بر سرى از پيغامبرى امامتت دهم» (٢/١٤٢). «گفت: هر مؤمن متقى را دو بهره از مزد بدهيم و بر سرى نورى كه به او راه برند و نيز آمرزش بر سرى» (١٩/٤٨).

ج) ويژگيهاى زبانى

از نظر زبانى، دستورى تفسير ابوالفتوح ويژگيهاى سبكى برجسته و مشخصى دارد: آوردن اشعار عربى و فارسى، امثال عربى و فارسى، عطف كردن جملات، جمله بنديهاى خاص به تأثير از جمله بندى عربى، انواع تكرارها، تقدم فعل بر ساير اجزاى جمله، تنوع در كاربرد صيغه ها و ساختارهاى فعلى، تطابق و عدم تطابق فعل و فاعل، كاربرد مصدر به جاى فعل، تطابق موصوف و صفت، كاربردهاى متنوع ضماير، كاربرد صفات و قيود و حشو به قصد تأكيد و ... از اين نوع است.

١. آوردن اشعار عربى و فارسى

مؤلف تعداد زيادى از اشعار عربى را در تفسير خود آورده است، بخصوص براى توضيح لغات و تركيبات آيه ها از نظر معنا و كاربردهاى معمول و نادر و اعراب و اغراض مختلف از اين نمونه ها بهره گرفته است و در اغلب صفحات تفسير شواهد شعرى عربى مى توان يافت. از اشعار فارسى نيز به شكل محدودتر بهره گرفته است.