عرش طواف كردن؛ خداى تعالى به ايشان نظر كرد» (٢/١٦٥). «در خداى بناليد؛ خداى تعالى براى او خانه اى فرستاد از بهشت از ياقوت سرخ بر طول و عرض كعبه» (٢/١٦٦). «وكيع روايت كند كه مردى به نزديك شعبى آمد و در او بناليد از درد پهلو» (١/٣١). حرف اضافه «با» در معنى «بر»، كه بيشتر در تركيبات فعلى مى آيد: «يَعِظُكُمُ اللّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً» [١] ؛ خداى تعالى پند مى دهد شما را از آنكه با سر مانند آن روى» (١٤/١١١)

١٢. استفاده از تركيب «از» با كلمه ديگر

از دون: «شما و آنچه مى پرستى از دون خداى هيزم دوزخى شما به آن جا فرو شوى» (١٣/٢٥٧). «و داديم موسى را كتاب و كرديم آن را بيانى كه لطفى سران يعقوب را كه مگيرى از دون من وكيلى و داوود و ستانى را اندك انديشه مى كنى» (١٢/١٢٤). از سر: «جواب ديگر آن است كه ابوعلى گفت: ايشان اين از سر تقليد گفتند، نه از سر نظر در دليل» (١٧/١٥٤). از آن: «سبب نزول آيت آن بود كه روز بدر، گليمى از آنِ بعضى صحابه مفقود شده» (٥/١٣١). از غايت: «انگشت بر شما مى گزند از خشم و اين كنايت باشد از غايت حقد و خشم» (٤/٣٣). از باب: «اى صالح تو در ميان ما مردى بودى كه ما به تو اميدها داشتيم از باب

[١] نور (٢٤): آيه ١٧.