ماهول شدن: «و آنكه چگونه مأمن گشت و ماهول شد و مردم به او راه يافتند، آن است كه...» (٢/١٥٣). «ايشان آن جا فرود آمدند و آن جايگاه به ايشان ماهول شد و نعمت بسيار پديد آمد» (٢/١٥٧). افصاح كردن: «و اما اعتراف دهنده به زبان افصاح مى كند و تصريح به حمد و شكر خداى تعالى» (١/٦٧). نميمه كردن: «اما آنان كه بر صورت بوزنگان باشند، سخن چينان باشند كه نميمه كنند» (٢٠/١١٧).

٢. افعالى كه ساختارشان از آيات گرفته شده است

تفاوت آنها با دسته اول در اين است كه مستقيما در ترجمه آيات آمده اند و از آيه مشتق شده اند: رشيد شدن: در ترجمه قسمتى از آيه ١٨٦ سوره بقره: «فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» گويد: «گو اجابت كنى مرا و بگروى به من، تا همانا رشيد شويد» (٣/٤١). مستوى شدن: در ترجمه قسمتى از آيه چهارم سوره حديد: «ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ...» آمده است: «پس مستوى شد بر عرش داند آنچه در شود در زمين» (١٩/٢).

٣. افعال فارسى خاصى كه به عنوان معادل در مقابل افعال عربى آمده اند

روى فراز كردن: در ترجمه فعل «تولوا» : «هداى راست مشرق و مغرب. هر كجا روى فراز كنى، آن جاست روى خداى كه خدا بسيار عطا و دانا است» (٢/١٢٢).