منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٢٥٩ - سى و نهم بيرون رفتن از حق در وصيّت

مراد، آن باشد كه استحقار، موجب اصرار مى‌شود.

و كلينى رضى الله عنه روايت كرده از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود كه: صغيره نمى‌باشد با وجود اصرار، و كبيره نمى‌باشد با وجود استغفار.[١] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود كه: خداى تعالى، قبول نمى‌كند طاعتى را با وجود اصرار كردن بر معصيتى از معاصى.[٢]

[سى هشتم: سخن چينى‌]

سى و هشتم از جمله كبائر- چنانچه از چند حديث ظاهر مى‌شود-، نَميمه است، و نمّام، كسى است كه شخصى را از ديگرى به سخنان راست يا دروغ برنجاند. و احاديث در مذمّت و عِقاب نميمه، بسيار است. از آن جمله، ابن بابويه رحمه الله در امالى، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: چهار كس هستند كه داخل بهشت نمى‌شوند: كاهن و منافق و معتاد به خوردن شراب و قتّات، و آن، نمّام است.[٣] و شيخ طوسى رحمه الله در امالى، روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: نمّام، داخل بهشت نمى‌شود.[٤] و اين مضمون، از چندين حديثْ ظاهر مى‌شود[٥].

و كلينى رضى الله عنه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: آيا خبر ندهم شما را به جمعى كه بدترينِ مردم‌اند؟ گفتند: خبر ده ما را، يا رسول اللَّه! فرمود كه:

آنهايند كه به سخن‌چينى در ميان مردم، تردّد مى‌كنند و ميانه دوستان، جدايى مى‌اندازند و از براى مردم بى‌عيب، عيبى مى‌جويند.[٦] و به اين مضمون، از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده،[٧] و ابن بابويه رحمه الله در خصال، از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده.[٨]

[سى و نهم: بيرون رفتن از حق در وصيّت‌]

سى و نهم از جمله كبائر- چنانچه از بعضى اخبار ظاهر مى‌شود-، جَنَف در وصيّت است؛ يعنى بيرون رفتن از حق، در باب وصيّت است، و بيرون رفتن از حق- چنانچه بعضى از علما تصريح‌

[١]. الكافى، ج ٢، ص ٢٨٨، ح ١.