قيامت با پيغمبران و صدّيقان و شهدا و صلحا. و خوب رفيقان‌اند اين جماعت![١] و فضيلت حفظ چهل حديث، در اخبارِ بسيار وارد شده. و مراد از حفظ، يا آن است كه در خاطر بگيرند- چنانچه در صدر اسلام، شايع بوده و نوشتن و تأليف نمودن، متعارف نبوده-، يا آن كه شامل نوشتن و روايت نمودن و تصحيحِ الفاظ و تبيين معانى نيز بوده باشد. و در سياق حديث مذكور كه چنين و چنين‌[٢] بكنى، بعيد نيست كه مراد، عمل نمودن به احاديث مذكوره باشد.

ديگر آن كه ترك متابعت اخبار، موجب ضلالت است. و از جمله اخبار كه در اين باب وارد شده، روايت نموده محمّد بن يعقوب كلينى رضى الله عنه، از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام كه فرمود: نزد هيچ كس از مردم، حكمى مطابق حق و صواب نيست. و هيچ كس از مردم، قضايى به راستى نمى‌كند، مگر آنچه از ما اهل بيت، ظاهر شده باشد. و[٣] وقتى كه اختلاف ميان ايشان به هم مى‌رسد، آنچه غلط و خطاست، از ايشان است، و آنچه حق و صواب است، از على بن ابى طالب عليه السلام است.[٤] و از آن حضرت، روايت كرده كه به سلمة بن كهيل و حكم بن عُيَينَه فرمود: خواهيد به طرف مشرق رويد و خواهيد به طرف مغرب. پس علم صحيحى به دست شما نمى‌آيد، مگر آنچه از ما اهل بيت به مردم رسيده باشد.[٥] و اين مضمون، در چند روايتْ وارد شده. و از اين جا ظاهر مى‌شود كه متابعتِ كلام حكما و صوفيه و غير ايشان در چيزهايى كه از احاديثْ ظاهر نشود، موجب ضلالت است. و آنچه مطابق احاديث باشد، از احاديث‌[٦] فراگرفتن، اولى است.

ديگر آن كه متابعتِ بدعت، سبب ضلالت است و عاقبت ضلالت، آتش جهنّم است. و اين مضمون را عامّه و خاصّه، به طُرُق متعدّده، روايت نموده‌اند. و كلينى رحمه الله از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود: وقتى كه بدعت‌ها در امّت من ظاهر شود، پس بايد كسى كه عالِم باشد، علم خود را ظاهر كند، و كسى كه نكند، لعنت خداى تعالى بر او باد![٧] و به سند مرفوع، روايت كرده كه: كسى كه نزد صاحبْ‌بدعتى رود و او را تعظيم كند، پس به تحقيق كه سعى نكرده است، مگر در خراب كردن اسلام.[٨]

[١]. الخصال، ص ٥٤٣ و ٥٤٤، ح ١٩.