منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٢٩١ - شرايط دعا

صلوات بفرستند.[١] هفتم، الحاح و مبالغه در دعاست و تعجيل نكردن در برخاستن از مقام دعا، چنانچه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: خداى تعالى، دوست نمى‌دارد الحاح نمودن بندگان را در[٢] پيش يكديگر، و الحاح را از براى خود، دوست مى‌دارد. به درستى كه دوست مى‌دارد كه از او سؤال كنند و طلب نمايند از آنچه در خزانه كَرَم او هست.[٣] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: هر گاه بنده تعجيل مى‌كند و زود از مقام دعا برخاسته، از پىِ كار خود مى‌رود، خداى تعالى مى‌فرمايد كه: آيا بنده من نمى‌داند كه من، خداوندى هستم كه حاجات را برمى‌آورم؟[٤] هشتم، نام بردن حاجت است در وقت دعا، چنانچه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: خداى- تبارك و تعالى- مى‌داند كه بنده، چه مطلب دارد؛ ليكن دوست مى‌دارد كه حاجت به درگاه او عرض شود. پس وقتى كه دعا كنى، حاجت خود را نام ببر.[٥] نهم، مخفى ساختن دعاست، چنانچه كلينى رحمه الله از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود:[٦] يك دعايى كه بنده پنهان بكند، برابر است با هفتاد دعا كه به علانيه و ظاهر بكند.[٧] دهم، دعا كردن در اوقات استجابت دعاست. و وقت‌هاى برآمدن حاجات- چنانچه از احاديث، ظاهر مى‌شود-، بسيار است. از آن جمله، وقت سحر است، و در حديث وارد شده كه حضرت يعقوب عليه السلام طلب آمرزش را[٨] از براى فرزندان خود تأخير نمود، از براى آن كه در وقت سحر، دعا كند.[٩] و در بعضى روايات، ساعات آخرِ شب تا طلوع صبح، [براى استجابت‌] وارد شده‌[١٠].[١١] ديگر، روز جمعه است. ديگر، نماز وَترْ است و بعد از نماز صبح و بعد از نماز ظهر و بعد از نماز مغرب.[١٢] ديگر، در وقت زوال آفتاب كه اوّل ظهر باشد.[١٣] ديگر، وقت وزيدن باد و آمدن باران، و در بعضى روايات، اوّل باران وارد شده. ديگر، در وقتى كه قطره اوّل از خون مؤمنى بر زمين چكد كه‌

[١]. همان، ص ٤٩١، ح ١ و ٢.