منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٤٠٨ - مذمت سخت گيرى بر مسلمان تنگْ دست

سخن بفرمايد و مقرّر سازد كه با او سازگارى كند تا وقتى كه موسم بگذرد، و طلب او هزار دينار بود.

حضرت، شهاب را طلبيد و فرمود كه: تو مى‌دانى حال محمّد را و آن كه از مواليان ماست، و مى‌گويد كه تو هزار دينار از او طلب دارى و آن مبلغ، خرج بَطْن و فَرْج نشده‌[١] و دِينى چند از او پيش مردم مانده و نقصانى چند كرده، و من مى‌خواهم كه تو او را حلال كنى.

بعد از آن فرمود كه: شايد تو را گمان چنان باشد كه در عوض طلب تو، حَسَنات او را به تو خواهند داد؟ شهاب گفت: ما پيش خود، چنين مى‌دانيم. فرمود كه: خداى تعالى، كريم‌تر و عادل‌تر از آن است كه بنده به او تقرّب جويد و در شبِ سرما برخيزد و روزِ گرما روزه بدارد يا طواف خانه به جا آورد و بعد از آن، خداى تعالى، آن حسنات را بگيرد و به تو دهد؛ وليكن فضل الهى بسيار است و از فضل خود، عوض به مؤمن مى‌دهد. پس شهاب گفت: من، آن را به او[٢] حلال كردم.[٣]

[١]. خرج بَطْن و فَرْج نشده: يعنى صرف خوراك و خوش‌گذرانى نشده است.