منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٢٢ - فرزندان و بازماندگان
١. سيّد محمّدباقر، فرزند علاء الدين گلستانه. آقا باقر مازندرانى، در اجازه خود به علّامه بحر العلوم، در هنگام نام بردن مشايخ خود مىنويسد:
و السيّد الحسيب ذى المناقب و المفاخر الأمير محمّدباقر ابن السيّد المحقّق الأميرزا علاء الدين گلستانه.[١]
ميرزا محمّدباقر گلستانه، از شيوخ اجازه شيخ محمّد كاشانى اصفهانى است و به وى، اجازه نقل روايت، داده است.[٢] در كتاب تلامذَة المجلسى، درباره وى آمده است:
محمّد باقر بن محمّد علاء الدين بن الشاه ابى تراب الحسينى الإصبهانى، المعروف بگلستانه، ذكر بعض تتلمّذه على العلّامة المجلسى و لم يوجد مستند له. له إجازة الحديث عن المولى محمّد بن عبد الفتاح السراب التنكابنى و يروى عنه الشيخ محمّد بن محمّد زمان الكاشانى، توفّى بعد سنة ١١٢٠.[٣]
وى، پسرى به نام امير محمّد اسماعيل داشت كه در نهم ذى قعده سال ١١٥٦، نسخهاى از كتاب بشارات الشيعة، تأليف ملّا اسماعيل خواجويى را كتابت نموده است.[٤] ٢. مير كمال الدين محمّد، فرزند علاء الدين گلستانه. از شرح حال وى، اطّلاعى در دست نيست. مير كمال الدين، سه پسر داشت: يكى، امير محمّد تقى گلستانه كه در زمان نادر شاه افشار، حاكم كرمانشاه بود و در سال ١١٥٤ ق، از جانب وى به سِمت مستوفى الممالك و در سال ١١٦٠ ق، به سِمت ميرزا باشىِ عراق، منصوب گرديد تا اين كه كريمخان زند، آزاد خان به معارضه با كريمخان برخاست و مير محمّدتقى به آزاد خان پيوست و از جانب وى، مجدّداً به سِمت حاكم كرمانشاه منصوب شد؛ ولى وقتى به كرمانشاه رسيد، به دست بعضى اكراد، كشته شد.
يكى از نوادگان مير محمّدتقى، سيّد ميرزامهدى گلستانه است. او قرآنى را به خطّ خود در سال ١٢٨٦ ق، كتابت نموده و در پايان آن، نسبت خود را چنين ذكر نموده است:
[١]. بحار الأنوار، ج ١٠٢، ص ١٤٧؛ حاشيه مجمع الفائدة و البرهان، وحيد بهبهانى، ص ٣٣.