او را به ناحق كُشند. و در حديث وارد شده كه درهاى آسمان در اين چهار[١] ساعت، گشوده مى‌شود. ديگر، در وقت قرائت قرآن و وقت اذان و وقتى كه صف مسلمانان و كفّار، در برابر يكديگر بسته شود و مسلمانان، مهيّاى شهادت باشند.[٢] ديگر، ساعت بعد از نصفِ شب تا وقتى كه به قدر ششْ‌يكِ شب بگذرد.[٣] ديگر، وقت طلوع صبح،[٤] و در بعضى احاديث، وارد شده كه از وقت سحر تا وقت طلوع آفتاب، درهاى آسمان، گشاده مى‌شود و روزى مردم، قسمت مى‌شود و حاجت‌هاى بزرگ، برآورده مى‌شود.[٥] ديگر، وقتى كه در مقام دعا و تضرّع، پشت آدمى بلرزد و اشك در چشم به هم رسد. ديگر، وقتى كه مظلومى دعا كند و وقتى كه علامتى از علامات قدرت الهى كه خارقِ عادت باشد، در زمين ظاهر شود.[٦] يازدهم، اجتماع در دعاست، چنانچه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: هر گاه چهل كس جمع شوند و دعا كنند در برآمدن مطلبى، البته خداى تعالى، مستجاب مى‌كند. اگر چهل كس نباشند و چهار كس، هر كدام چهل مرتبه دعا كنند، مستجاب مى‌شود[٧]، و اگر چهار[٨] كس نباشند و يك كس، چهل مرتبه دعا كند، خداوندِ عزيز جبّار، مستجاب مى‌كند.[٩] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: هر گاه چهار كس جمع شوند و در يك مطلب دعا كنند، وقتى كه متفرّق مى‌شوند، دعاى ايشان مستجاب شده.[١٠] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: پدرم عليه السلام هر گاه امرى او را روى مى‌داد يا او را اندوهناك مى‌ساخت، زنان و اطفال را جمع مى‌فرمود. بعد از آن، دعا مى‌كرد و ايشان، «آمين» مى‌گفتند.[١١] و معنى آمين، بى‌تشديد ميم، آن است كه دعاى ما رامستجاب گردان، خداوند عالميان!

و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: دعاكننده و آمين‌گوينده، در ثواب شريك‌اند.[١٢] دوازدهم، مخصوص نساختن دعاست به خود؛ بلكه ديگران را شريك ساختن، چنانچه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت نمود كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: هرگاه يكى از شما دعا كند، بايد كه دعا را عام بكند؛ زيرا كه دعا، بهتر مستجاب مى‌شود.[١٣]

[١]. ب:« چند».