وَ إيّاكُمْ أيَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَةُ المُفَضَّلَةُ عَلَى مَنْ سِوَاهَا وَ حَبْسَ حُقُوقِ اللَّهِ قِبَلَكُمْ يَوماً بَعْدَ يَوْمٍ وَ سَاعَةً بَعْدَ سَاعَةٍ؛ فَإنَّهُ مَنْ عَجَّلَ حُقُوقَ اللَّهِ قِبَلَهُ كَانَ اللَّهُ أقْدَرُ عَلَى التَّعْجِيلِ لَهُ إلَى مُضَاعَفَةِ الْخَيْرِ فِى الْعَاجِلِ و الآْجِلِ، وَ إنَّهُ مَنْ أَخَّرَ حُقُوقَ اللَّهِ قِبَلَهُ كَانَ اللَّهُ أقْدَرُ عَلَى تَأخِيرِ رِزْقِهِ، وَ مَنْ حَبَسَ اللَّهُ رِزْقَهِ لَمْ يَقْدِرْ أنْ يَرْزُقَ نَفْسَهُ، فَادُّوا إلَى اللَّهِ حَقَّ مَا رَزَقَكُمْ يُطَيِّب اللَّهُ لَكُمْ بَقِيَّتَهُ وَ يُنْجِزْ لَكُمْ مَا وَعَدَكُمْ مِنْ مُضَاعَفَتِهِ لَكُمُ الأْضْعَافَ الْكَثِيرَةَ الَّتِى لا يَعْلَمُ عَدَدَهَا وَ لا كُنْهَ فَضْلِهَا إلَّااللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ.

و حذر كنيد اى طايفه‌اى كه رحمت خدا[١] شامل حال‌[٢] شما شده و بر ديگران، تفضيل و زيادتى يافته‌ايد، از آن كه حق‌هاى خداى- عزَّ و جلَّ- را پيش خود نگاه داريد و از اين روز به روز ديگر و از اين ساعت به ساعت ديگر اندازيد (، مثل آن كه نماز را از اوّل وقت، تأخير كنيد و روزه را بگذاريد تا قضا شود و زكات را در وقت وجوب ندهيد و حج را تأخير نماييد، و همچنين در ساير اعمال، خواه چيزى باشد كه كه حقّ الناس هم به آن متعلّق باشد و خواه نباشد؛ زيرا كه همه در عموم حقوق الهى داخل است.

بعد از آن فرمود: زيرا كه هر كس حقوق الهى را زود به جاى آورد، خداى- عزَّ و جلَّ- قادر و تواناتر است بر آن كه احسان‌هايى كه چندين برابر حسنات او باشد، به او بكند در دنيا و آخرت، يا به زودى و بعد از گذشتن مدّتى كه مصلحت الهى اقتضا[٣] نمايد. و كسى كه حقوق الهى را كه بر ذمّت او ثابت است، تأخير مى‌كند و پس مى‌اندازد، خداى تعالى، تواناتر است بر آن كه روزى دادنِ او را تأخير كند. و كسى كه خداى- عزَّ و جلَّ- روزىِ او را حبس كند، قادر بر آن نيست كه روزى به خود رساند.

پس حقّ آنچه خداى تعالى روزىِ شما كرده، به جا آوريد تا خداى تعالى، احسان و ثواب خود را براى شما، طيّب و گوارا سازد (؛ يعنى به شما احسان و ثواب برساند) و وعده‌هاى خود را به جا آورد كه آن وعده‌ها، عبارت است از: ثواب‌هاى مضاعف‌

[١]. ج:« الهى».