منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٣٦٧ - فضيلت فقرا و مستمندان

و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: خداى تعالى، به حضرت موسى عليه السلام خطاب فرمود كه:

اى موسى! هر گاه بينى‌[١] كه پريشانى رو[٢] به تو كرده، بگو: «خوش آمد[٣]!»، چيزى كه شعارِ صالحان است. و وقتى كه توانگرى را بينى كه رو[٤] به تو آورده، بگو: «گناهى است كه عقوبتش به زودى رسيد».[٥] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: روز قيامت كه مى‌شود، جمعى به درِ بهشت خواهند آمد و در را خواهند زد. پس به ايشان مى‌گويند كه: شما كيستيد؟ خواهند گفت‌[٦]: ما فقراييم. پس به ايشان مى‌گويند كه: آيا شما پيش از حساب مى‌خواهيد كه داخل بهشت شويد؟ ايشان خواهند گفت: چيزى به ما نداده‌[٧] بوديد كه حساب آن را از ما خواهيد[٨]. پس خداى- عزَّ و جلَّ- مى‌فرمايد كه: راست مى‌گويند. برويد به بهشت.[٩] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: اگر نه آن بود كه شيعيان به خداى- عزَّ و جلَّ- الحاح مى‌كنند، هر آينه، خداى- عزَّ و جلَّ- تنگىِ احوال ايشان را زياده از آنچه هست، مى‌كرد.[١٠] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: هر چند ايمان بنده زياده‌[١١] مى‌شود، تنگىِ معيشتش بيشتر مى‌شود.[١٢] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: كسى كه در مقام خوار كردن مؤمنى باشد يا او را حقير شمارد از جهت آن كه چيزى در دست او كم باشد و فقير باشد، خداى تعالى، او را در روز قيامت در حضور خلايق، رسوا مى‌كند.[١٣] و بدان كه از جمله لوازم دوست داشتن فقرا و مساكين، آن است كه وقتى كه اطعامى كنند- و مردم را به مهمانى دعوت كنند، چنانچه مردم توانگر را مى‌طلبند- فقرا را نيز بطلبند و مهمانى را مخصوص اغنيا نسازند. و رفتن به چنين مهمانى‌اى را بعضى از فقها ذكر كرده‌اند كه مكروه است.

و در مكتوبى كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام به عثمان بن حُنيف انصارى- كه از جانب آن‌

[١]. ج:« ببينى».