منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٣٦٦ - فضيلت فقرا و مستمندان

[فضيلت فقرا و مستمندان‌]

و ظاهر آن است كه مسكين در اين كلام شريف، هر پريشانى‌اى را شامل باشد. و احاديث در فضلِ فقرا و مساكين، بسيار است. از آن جمله، روايت كرده است محمّد بن يعقوب كلينى رضى الله عنه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: به درستى كه خداى- عزَّ و جلَّ- روز قيامت، التفات مى‌فرمايد به فقراى مسلمانان، مثل كسى كه از كسى عذرخواهى كند، و مى‌گويد كه‌[١]: به عزّت و جلال خودم قسم كه شما را در دنيا، فقير و محتاج نساخته بودم از براى آن كه در پيش من، خوار باشيد و خواهيد ديد كه امروز به شما چه نوع، احسان خواهم كرد! پس هر كس‌[٢] كه در دنيا به شما نيكى كرده باشد، دست او را بگيريد و به بهشت بريد. پس مردى از جمله ايشان خواهد گفت كه:

خداوندا! اهل دنيا، لذّت‌ها در دنيا بُردند، زنان خوب داشتند و جامه‌هاى نرم پوشيدند و خوردنى‌ها خوردند و در خانه‌ها سُكنا نمودند و بر[٣] چارپايانِ خوب، سوار شدند. پس‌[٤] به من عطا كن مثل آنچه به ايشان عطا كرده بودى. پس خداى- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد كه: از براى تو و از براى هر يك از فقرا، هفتاد برابر آنچه به اهل دنيا داده‌ام از روزى كه دنيا را آفريده‌ام تا وقتى كه دنيا آخر شده، مقرّر ساختم.[٥] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: فقراى مؤمنين، چهل خَريف، يعنى چهل سالِ دنيا يا چهل سالِ آخرت، پيش از اغنيا در روضه‌هاى بهشت خواهند گرديد.

بعد از آن فرمود: از براى تو مَثَلى بزنم. به درستى كه حال اغنيا و فقرا، مثل دو كشتى است كه از پيش عشّارى بگذرانند. پس‌[٦] چون نگاه به يكى كند و در او چيزى نبيند، گويد كه: «ببريد!» و به ديگرى نگاه كند و بيند[٧] كه پُر از متاع است، گويد كه‌[٨]: «نگاه داريد!».[٩] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: از براى شيعيان خالص ما در زمان دولت باطل، به غير از قوت، مقرّر نشده. پس خواهيد به مشرق رويد و خواهيد به مغرب كه به غير از قوت، چيزى روزىِ شما نمى‌شود.[١٠]

[١]. ب:-« كه».