نار بر آن فرموده. و اين آيه را تلاوت فرمود كه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ»؛[١] يعنى: از جمله مردمان، كسى است كه مى‌خَرَد كلام باطل يا غافل‌كننده از ذكر الهى را از براى آن كه گم‌راه سازد مردم را از راه خداى تعالى از روى نادانى، و راه الهى را محلّ استهزا قرار دهد. ايشان‌اند آن جماعت كه از براى ايشان، عذابى خوار كننده، مقرّر است.[٢] و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: غنا، از جمله آن چيزى است كه خداى تعالى فرموده: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»[٣] و از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود: از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام پرسيدند از حال غنا. فرمود كه: آن، قول الهى است كه فرموده: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»[٤] و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: مجلس غنا، مجلسى است كه خداى تعالى، نظر به اهل آن مجلس نمى‌كند و غنا، از جمله آن چيزى است كه خداى تعالى فرموده: كه‌ «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»[٥] و از ابو بصير روايت كرده كه گفت: سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام از قول الهى كه:

«فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ»؛[٦] يعنى: بپرهيزيد از نجس‌[٧]، از جمله بتان. و اجتناب كنيد از قول باطل. فرمود كه: غناست.[٨] و در حديث ديگر، روايت كرده كه: «رجس از اوثان» شطرنج است و «قول زور»، غناست.[٩] و شيخ طوسى رحمه الله در كتاب امالى، از حضرت امام على نقى عليه السلام چنين روايت كرده‌[١٠] و كلينى رحمه الله از حضرت صادق عليه السلام روايت‌كرده‌كه فرمود در تفسير قول الهى كه فرموده‌[١١]: «وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ»،[١٢] يعنى: «آن جماعتى كه از براى باطل، حاضر نمى‌شوند»، فرمود كه: آن باطل، غناست.[١٣]

[١]. سوره لقمان، آيه ٦.