منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٢٠٦ - بيست و هفتم قطع رحم
اى پدر! كداماند آن پنج كس؟ فرمود كه: احتراز كن از مصاحبت كذّاب؛ زيرا كه او به منزله سراب است. نزديك مىكند از براى تو دور را، و دور مىكند نزديك را (و سراب، سفيدىاى است كه قبل از زوال و بعد از زوال[١]، در بيابانها مرئى مىشود كه تشنه، متوجّه آن مىشود و گمانش آن است كه بر سرِ آب مىرود).
بعد از آن فرمود كه: پرهيز كن از مصاحبت فاسق؛ زيرا كه تو را به يك لقمه يا كمتر مىفروشد.
و پرهيز كن از مصاحبت بخيل؛ زيرا كه تو را مدد نمىكند به مالش، در وقتى كه احتياجت به او بيشتر از همه احوال باشد. و بپرهيز از مصاحبت احمق؛ زيرا كه اراده مىكند كه به تو نفعى برساند و ضرر مىرساند. و بپرهيز از مصاحبت كسى كه قطعِ رحِم خود مىكند؛ زيرا كه من، او را در كتاب الهى ملعون يافتهام در سه موضع.[٢] حق تعالى فرموده: «فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ»؛[٣] يعنى: آيا نزديك هستيد شما و متوقّع از شما اين معنى هست كه اگر والى و حاكم بر مردم شويد، فساد در روى زمين بكنيد و قطعِ رحِمهاى خود بكنيد. اينچنين جماعت، آنهايند كه خداى تعالى، ايشان را لعنت كرده؛ يعنى از رحمت خود، دور كرده. پس ايشان را كَر ساخته و چشمهاى ايشان را كور ساخته.
و فرموده كه «وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ»[٤]، و ترجمه اين آيه مذكور شد. و در سوره بقره فرمود كه[٥]: «الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ».[٦]
واز جمله احاديثى كه در باب قطعِ رحِم وارد شده، آن است كه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: حذر كنيد از خصلتى كه باعث استيصال مىشود؛ زيرا كه آن، خصلت مردان را مىميرانَد. راوى سؤال كرد كه: آن، كدام است؟ فرمود كه: آن، قطعِ رحِم است.[٧]
[١]. ب:-« بعد از زوال».