و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: از ما نيست و خير و كرامت نيست كسى را كه در شهرى باشد كه در آن جا صد هزار كس يا زياده باشند ودر آن شهر، يك كس از او وَرَعش بيشتر باشد.[١] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: بر شما باد به تقواى الهى و وَرَع و سعىِ بليغ در عبادات و راست گفتن و اداى امانت و حُسن خُلق با خلايق و رعايت حال همسايگان! و باعث رغبت مردم شويد به متابعتِ طريقه تشيّع، به اعمالِ خوب، نه به زبان. و زينت ما باشيد در آن كه شما را از متابعان و شيعيان ما شمارند. و موجب عيب و عار ما مباشيد در آن كه گويند شيعه ايشان، ارتكابِ قبايح مى‌كنند. و بر شما باد كه ركوع و سجود را طول بدهيد؛ زيرا كه هر گاه يكى از شما ركوع و سجود طويل به جا آرد، شيطان از عقبِ سر او فرياد مى‌كند كه: واويلاه! اطاعت كردند بنى آدم، و من، مخالفت و عصيان كردم؛ و سجده كردند و من، ابا و امتناع نمودم.[٢] و از آن حضرت، روايت كرده كه ابو الصباح كنانى به آن حضرت گفت كه: چه مى‌كِشيم ما از مردمان، در باب شما! حضرت فرمود: چه مى‌كشيد درباره من؟ گفت: هر گاه ميانه ما و كسى گفتگو مى‌شود، مى‌گويد: فلان كس، از اصحاب جعفر و خبيث و بد است! حضرت فرمود كه:

مردم، شما را به انتساب به من، سرزنش مى‌كنند؟ ابو الصباح گفت: بلى. حضرت فرمود كه: واللَّه كه بسيار كم است در ميان شما كسى كه پيروى و متابعتِ جعفر كند! نيست از اصحاب من، مگر كسى كه وَرَع او در مرتبه كمال باشد و اعمال را از براى خالق خود به جاى آورد و اميد ثواب، از خداى تعالى داشته باشد. اين جماعت، اصحاب من‌اند، نه ديگران.[٣] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه خداى تعالى مى‌فرمايد كه: اى فرزند آدم! اجتناب و احتراز كن از آنچه‌[٤] بر تو حرام كرده‌ام، تا از جمله اورعِ مردمان بوده باشى.[٥] و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه شخصى سؤال كرد از آن حضرت كه:

صاحب وَرَع كيست؟ فرمود كه: كسى كه از محرّمات الهى اجتناب نمايد.[٦] و جمع ميانه اين دو حديث و بعضى از احاديث سابقه، به اعتبار تفاوت مراتب وَرع و تشيّع در فضل و كمال مى‌شود.

[١]. همان، ح ١٠.