و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: چيزى را موجب زيادتىِ عمر نمى‌دانيم، مگر صِله رحِم، حتّى آن كه مردى كه مدّت حياتش سه سال باشد و صِله رحِم به جاى آورد؛ يعنى خداى تعالى داند كه آن مرد اگر بماند، صِله رحِم به جاى مى‌آورد، خداى تعالى، سى سال بر عمر او مى‌افزايد و آن را سى و سه سال مى‌كند، و مردى كه مدّت عمرش سى و سه سال باشد و قاطعِ رحِم باشد، خداى تعالى، سى‌سال از عمر او كم مى‌كند و اجَل او را سه سال، قرار مى‌دهد.[١] و از حضرت امام رضا عليه السلام به همين مضمون، روايت كرده.[٢] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود: صِله ارحام، اعمال را مزكّى مى‌سازد و اموال را زياد مى‌كند و بلا را دفع مى‌كند و حساب را آسان مى‌كند و اجَل را تأخير مى‌كند.[٣] و در باب ازدياد عمر و روزى به سبب صِله رحِم، احاديث بسيار وارد شده.

و از آن حضرت، روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: وصيّت مى‌كنم جماعتى را كه حاضرند از امّت من و جماعتى را كه غايب‌اند و آنهايى را كه در پشتِ پدران و شكم مادران‌اند تا روز قيامت كه صِله كنند رحِم خود را، هر چند كه يك‌ساله راه از ايشان دور باشد؛ زيرا كه اين معنى از جمله دين است.[٤] و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: اوّلْ چيزى از جوارح كه روز قيامت، سخن مى‌گويد، رحِم است. مى‌گويد كه: خداوندا! هر كس كه مرا صِله نموده، امروز او را به عطاياى خود، صِله كن و هر كس مرا در دنيا قطع كرده، امروز، عطاى خود را از او قطع كن![٥] و به اين مضمون، چند حديثْ وارد شده.

و از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه: قرابت حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله كه- ائمّه معصومين عليهم السلام باشند-، به عرش الهى مى‌آويزد و مى‌گويد: خداوندا! صِله كن هر كس كه مرا صِله كرده، و قطع كن هر كس كه مرا قطع كرده! و بعد از آن، اين معنى جارى مى‌شود در ارحام مؤمنين.

و اين آيه را تلاوت فرمود كه: «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ»؛[٦] يعنى: بپرهيزيد از

[١]. همان، ص ١٥٢ و ١٥٣، ح ١٧.