مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٧٨ - رسال&#١٧٢٨

مهمله ضبط شده است، و مسلّماً غلط مطبعه‌ای است؛

زیرا اوّلاً: در ترجمه آن (که مسلّماً تحت نظر آن مرحوم بوده است) خلافِ معنی «فریسة» می‌باشد؛ چون «فریسة الأسد» یعنی شکار شیر.

و ثانیاً: «اِفتَرَشَ الأسَدُ» یعنی شیر دست و پای خود به روی زمین گسترد. و «فریشة» مؤنّث «فریش» به معنی مفعول، یعنی فرش شده و پهن شده می‌باشد. و «فریشة الأسد» یعنی اعضای مفروشه از بدن شیر، که عبارت از بدن او و دست‌های او باشد. و چون شیر در موقع خوابیدن دست‌های خود را در زیر بدن خود جمع می‌کند و می‌چسباند، رسول خدا با این تشبیه خواسته‌اند حضرت مولی را از این‌گونه افتراش در موقع سجده برحذر دارند.[١]

[رسالۀ پنج حدیث میرسیّد علیخان شیرازی]

علاّمه کبیر و محقّق کم‌بدیل میرسیّد علیخان مدنی شیرازی، رساله‌ای دارد که در آن فقط پنج حدیث را روایت نموده است که سلسله سند متّصل آنها فقط آباء خود او می‌باشد.

بدین رساله علاّمه امینی در الغدیر، جلد ١١، صفحه ٣٤٨ دلالت نموده است، و نام آن رسالةٌ مُسَلسَلَة بالآباء است؛ و آقا سیّد ابوالفضل حسینی در تلخیص الریاض پس از مقدمۀ آن (که به صفحه ١٤ منتهی می‌گردد) مجموعاً در سه صفحه (از صفحه ٢ تا صفحه ٤) آن را درج نموده‌اند.

· روایت اوّل آن این است که: از أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب علیهما السّلام وارد است که:

«سمعت رسول الله (صلّی الله علیه و آله) یقول، و قد سُئل بأیّ لُغةٍ خاطبک

[١]ـ‌ جنگ ١٣، ص ٩٤.