مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٥٢ - بعضی از احادیث متداوله که در کتب حدیث نیستند

دوّم: در خطبه ٥٢ (صفحه ١٠١ از همین طبع) که صدر خطبه این است:

«ألا و إنَّ الدُّنیا قَد تَصَرَّمَت و آذَنَت [بِانقِضاءٍ] بِوَداعٍ، و تَنَکَّرَ مَعرُوفُها و أدبَرَتْ حَذّاءَ.[١]»

و محمّد عبده در شرح گفته است:

«حذّاء: مُسرِعة؛ و رَحِمٌ حذّاء: مقطوعةٌ غیرُ موصولةٍ.»

و آقای سیّد جواد مصطفوی در کاشف نیز «حذّاء» را در مادّۀ «حَذَذَ» ذکر کرده‌اند.

و این حقیر در کتاب لمعات الحسین که در کلمات حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام نوشته‌ام، در صفحه ١٤، «حَذّاء» را با تشدید ذال بر وزن «حَمرآء» آوردم و «شتابان» معنی نموده‌ام.[٢]

بعضی از احادیث متداوله که در کتب حدیث نیستند

مرحوم صدیق مکرّم آقا سیّد محمّدعلی قاضی در صفحه ٢٩٧ در تعلیقۀ کتاب جنّة المأوی کاشف الغطاء گوید:

«هذا الحدیث[٣] مذکور فی کثیرٍ من الکتب المتداولة و مشهورٌ فی الألسنة، و لکن لم یوجد فی الجوامع الحدیثیّة الإمامیة من روایته و سنده عینٌ ولا أثر؛ بل صرّح جمعٌ من مَهَرة المحدّثین و أساتذتهم أنّه من موضوعات العامّة... . و ممّن صرّح بوضعه من علمائنا المحدّث الحرّ العاملی (ره) فی القواعد الطّوسیّة و المحدِّث الشّریف

[١]ـ نهج البلاغه، ص ٨٩، خطبه ٥٢.

[٢]ـ جنگ ١٤، ص ١٣و ١٤.

[٣]ـ مراد از: «هذا الحدیث» چنانچه در پاورقی منیة المرید، ص ١٨٢ (طبع مکتبة الإعلام الإسلامی) آمده است، حدیث: «نحن العلماءُ و شیعتُنا المُتعلِّمون و سائرُ النّاسِ غُثاءٌ» می‌باشد. (محقّق)