مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٥٠ - در معنای «اسْتَمَرَّتْ حَذّاءَ»

بقاءَه ـ که فعلاً بحمدالله تعالی در حال حیاتند، نقل شد:

”در سفری که در ماه جمادی الثّانیه ١٣٩٥ یا ١٣٩٦، هجریّه قمریّه، به مکّه و مدینه برای أدای عمره و زیارت مشرف شده بودم، روزی که برای زیارت مرقد مطهّر رسول أکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم وارد حرم شدم، دیدم عمله‌ها برای مرمّت أساس مرقد مطهّر داخل محوّطۀ شبّاک می‌روند. من هم قدری آجر برداشتم و به دنبال عمله‌ها به درون محوّطه وارد شدم، چشمم به شکل قبور افتاد، با دقّت مشاهده نمودم، در پشت قبور قبری دیدم کنار محراب نمازگزاران بنا شده و روی آن این عبارت نوشته شده است:

”قال رسول الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم:

فاطِمَةُ مُهجَةُ قَلبی، و ابْناها ثَمَرةُ فؤادِی، و بَعلُها نُورُ بَصَری، و الأئمَّةُ مِن وُلدِها اُمَنآءُ رَبّی. حَبلٌ مَمدُودٌ بَینَهُ و بَینَ الخَلقِ، مَن تَمَسَّک بِهِم نَجَی و مَن تَخَلَّفَ عَنهُم هَوَی.“»[١]

در معنای «اسْتَمَرَّتْ حَذّاءَ»

بسیاری از ارباب مقاتل (از جمله در لهوف[٢] و نفس المهموم[٣] و کشف الغمّة[٤] و تحف العقول[٥] و بحارالأنوار[٦] و ملحقات إحقاق الحقّ[٧] از طبری و از عِقد الفرید و از معجم کبیر طبرانی و از حلیة الأولیاء و از مقتل خوارزمی و از تاریخ ابن‌عساکر و

[١]ـ جنگ ٢٢، ص ٤٨ و ٤٩.

[٢]ـ لهوف، ص ٧٩.

[٣]ـ نفس المهموم، ص ١٧٢.

[٤]ـ کشف الغمّة، ج ٢، ص ٣٢.

[٥]ـ تحف العقول، ص ٢٤٥.

[٦]ـ بحارالأنوار، ج ٤٤، ص ١٩٢ با قدری اختلاف.

[٧]ـ ملحقات إحقاق الحقّ، ج ١١، ص ٦٠٥ و ٦٠٦.