مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٣١ - اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد؛ هر دعائی که دارای مضمون صحیح است میتوان آن را خواند
خداوند تعالی محدود نیست؛ و گفتهاند: ”بسیط الحقیقة کلُّ الأشیاء“.
و حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام فرمود: ”با همه چیز است نه آنکه به درون آنها فرو رفته باشد، و غیر از هر چیز است نه آنکه جدا باشد. جدائی او به عزلت نیست، بلکه به صفت است.“[١] و این معنی را به ألفاظ مختلف تکرار فرموده است.»
[میرزا ابوالحسن شعرانی: اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد]
اقتصار بردعاهای مأثوره بدون دلیل میباشد؛ هر دعائی که دارای مضمون صحیح است میتوان آن را خواند
صفحه ١٩٤، تعلیقه ١: «دعا کردن به هر لفظ که انسان بخواهد جائز است، و هیچ یک از علماء خواندن دعای غیر مأثور را حرام و بدعت نشمردهاند.
و گروهی در زمان ما بر خویش سخت گرفته و از خواندن دعاهای بیأسناد که در کتب أدعیه است پرهیز میکنند؛ و روایتی را دلیل آورند که: مردی از پیش خود دعائی ساخت و بر حضرت امام محمّدباقر علیهالسّلام عرضه داشت و آن حضرت او را نهی فرمود.[٢]
امّا نهی آن حضرت را باید حمل کرد بر اولویّت دعای مأثور، نه تحریم غیر مأثور. و شاید دعای آن مرد متضمّن معنی ناروائی بود، و آن را دلیل بر منع هر دعا نتوان قرار داد.
و به تواتر توان ثابت کرد که عُبّاد و زُهّاد سلف به نظم و نثر دعا و ثنا بسیار کردند، و کسی عمل آنان را زشت نشمرد. و شیخ صدوق ـ علیه الرّحمه ـ در کتاب من لا یحضره الفقیه زیارتی برای حضرت فاطمه زهراءسلام الله علیها آورده و گفته است: خود من این زیارت را ساختم؛ چون زیارت مأثور برای آن حضرت نیافتم.[٣]
[١]ـ نهج البلاغة، ج ١، ص ١٦.
[٢]ـ الکافی، ج ٣، ص ٤٧٦، از امام صادق علیهالسّلام روایت کرده است.
[٣]ـ من لا یحضره الفقیه، ج ٢، ص ٥٧٤.