مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٩ - روایت وارده از امام محمّدباقر علیه السّلام در شدّت و مصائبی که بر شیعه در زمان معاویه گذشت

أقرب باعتبار ما دلّ من الأحادیث علی وجودها فی زمن کلّ إمام.“ ـ‌إنتهی.

و قیل: ”معناه لیس لبنی‌أُمیّة فیها لیلةُ القدر لاختصاصها برسول الله صلّی الله علیه و آله و بأهل بیته من بعده، بنزول الأمر لهم فیها و بشیعتهم بتضاعف حسناتهم فیها.“ـ إنتهی.

قلت: و یؤیّده ما روی عن أبی‌جعفر الباقر علیهالسّلام أنّه قال: ”و أیمُ اللهِ [أنّ] مَن صدَّق بلیلةِ القدر لَیَعلَمُ أنّها لَنا خاصّةً.“[١]»[٢]

روایت وارده از امام محمّد‌باقر علیه السّلام در شدّت و مصائبی که بر شیعه در زمان معاویه گذشت

صفحه ٢٥: «قوله: ”و شیعتهم“: شیعة الرّجل بالکسر: أتباعه و أنصاره، و کلّ قوم اجتمعوا علی أمر فهم شیعة، و تطلق علی الواحد و الاثنین و الجمع والمذکّر و المؤنّث. و قد غلب هذا الاسم علی من یتوالی علیًّا و أهل بیته علیهم السّلام حتّی صار اسمًا لهم خاصًّا؛ فإذا قیل: فلان من الشّیعة، عُرف أنّه منهم، و فی مذهب الشّیعة أی: مذهبِهم.

· و مصداق هذا الخبر ما روی عن أبی‌جعفر محَمَّد بن علیّ الباقر علیهماالسّلام أنّه قال من جملة حدیثٍ:

”لَم نَزَل أهلَ البَیتِ نُستَذَلُّ و نُستَضامُ و نُقصی و نُمتَهَنُ و نُحرَمُ و نُقتَلُ و نَخافُ و لا نَأمَنُ علی دمائنا و دماء أولیائِنا. و وجد الکاذبون الجاحدون لکذبهم و جُحودهم، موضعًا یتقرّبون به إلی أولیائهم و قضاةِ السّوءِ و عُمّالِ السّوءِ فی کلّ بلدةٍ؛ فحدّثوهم بالأحادیث الموضوعة المکذوبة، و رَوَوا عنّا ما لم نَقُلهُ و لَم نَفعَله لِیُبَغِّضونا إلی النّاسِ.

[١]ـ الکافی، ج ١، ص ٢٥٢.

[٢]ـ ریاض السّالکین، ج ١، ص ١٧٤.