مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٩١ - روایات دالّه بر عدم جواز خروج، و لزوم تقیّه و إسکان در بیت حتّی یَخرُجَ القائم

و ابنی لَخرجتُ علیه.“[١]

· و أمّا الإمامة: فلاشکّ أنّه کان عارفًا بصاحبها؛ فقد رَوَی الصّدوق بإسناده عن عمرو بن خالد قال: قال زیدُ بن علیّ بن الحسین بن علیّ بن أبی‌طالب علیهمالسّلام: ”فی کلّ زمان رجلٌ منّا أهلَ البیت یَحتجُّ اللهُ به عَلَی خلقه؛ حجّةُ زماننا ابن أخی جعفر بن محَمَّد علیهماالسّلام، لا یَضِلُّ مَن تَبِعه و لا یهتدی مَن خالفه.“[٢]

· و روی النجاشیّ: بإسناده عن عمّار الساباطی، قال: کان سلیمان بن خالد الهلالیّ خرج مع زید بن علیّ حین خرج، فقال له رجلٌ ـ و نحن وُقوف فی ناحیة و زید واقف فی ناحیة ـ: ما تقول فی زید، هو خیرٌ أم جعفر؟ قال سلیمان: قلت: واللهِ لَیومٌ مِن جعفر خیرٌ من زید أیّامَ الدّنیا. قال: فحَرَّکَ دابَّتَه و أتی زیدًا و قصّ علیه القصّة و قال: فمَضَیتُ نحوَه و انتهیت إلی زید و هو یقول: ”جعفرٌ، إمامُنا فی الحلال و الحرام.“[٣] ـإنتهی.

هذا إلی ما تقدّم من الأحادیث عن الصّادق و الرّضا علیهماالسّلام فی صحّة إعتقاده و بَراءة ساحته ممّا تَرمیه الزّیدیّةُ به.»[٤]

روایات دالّه بر عدم جواز خروج، و لزوم تقیّه و إسکان در بیت حتّی یَخرُجَ القائم

صفحه ١٢: «أمّا دعاؤُهما النّاسَ إلی الحیاة فقد کان من مَذهبهما و مذهب

[١]ـ الکافی، ج ٨، ص ٣٩٤.

[٢]ـ الأمالی للصدوق، ص ٥٤٣

[٣]ـ بحارالأنوار، ج ٤٦، ص ١٩٦ به نقل از رجال الکشی (ص ٣٦١، ح ٦٦٧) آورده، اما در رجال نجاشی یافت نشد. (محقّق)

[٤]ـ ریاض السّالکین، ج١، ص٩٢.