مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٠٤ - اشعار عربیّ و فارسیّ میرداماد از مقدّم&#١٧٢٨ شرح صحیف&#١٧٢٨ سجّادیّ&#١٧٢٨ میرداماد

خازن سبحانی و تنزیل وحی

عالم ربّانی و تأویل وحی

آدم از اقبال تو موجود شد

چون تو خلَف داشت که مسجود شد

تا که شده کُنیَتِ تو بوتراب

نُه فلک از جوی زمین خورده آب

راه حق و هادی هر گمرهی

ما ظلماتیم و تو نور اللهی

آنکه گذشت از تو و غیری گزید

نور بداد ابله و ظلمت خرید

در کعبه قل تعالَوا از مام که زاد

از بازوی باب خطه خیبر که گشاد

بر ناقۀ لا یؤدی الاّ که نشست

بر دوش شرف پای کراسی که نهاد

در مرحله علی نه چون است و نه چند

در خانه حقّ زاده بجانش سوگند

بی فرزندی که خانه زادی دارد

شکّ نیست که باشدش بجای فرزند

تجهیل من ای عزیز آسان نبود

بی از شبهات

محکم تر از ایمان من ایمان نبود

بعد از حضرات

مجموع علوم ابن‌سینا دانم

با فقه و حدیث

وینها همه ظاهر است و پنهان نبود

جز بر جهلات

چشمی دارم چو حسن شیرین همه آب

بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب

جانی دارم چو جسم مجنون همه درد

جسمی دارم چو زلف لیلی همه تاب

از خوان فلک قرص جوی بیش مخور

انگشت عسل مخواه و صد نیش مخور