مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٣ - مرور اهل بیت امام حسین علیه السّلام به کربلا در بازگشت از شام

و سپس پانزده حدیث از کتب معتبره و اساتید فنّ روایت کرده که آن حضرت در غزوات ـبالأخصّ غزوه اُحُد و احزابـ زخم‌ها دیده‌اند؛ و سپس فرموده:

«خبر ارشاد را باید تأویل کرد که: مراد زخم و جراحتی است که منافی قوّت قلب و شجاعت باشد؛ مثل جراحت بر پُشت که علامت فرار کردن است، یا جراحتی که موجب نقصان اعضا گردد و صاحب آن به اسمی خاصّ معروف شود مثل:

أعلَم: آنکه لب بالایش شکافته شود؛

و أثرَم: آنکه دندانش شکسته شود؛

أقصَم: آنکه دندان پیش رویش بشکند؛

أشتَر: آنکه پلک زیرین چشمش منقلب شود؛

أخرَم: آنکه دیوار بینی‌اش بریده شده باشد؛

أعوَر: آنکه یک چشمش کور شود؛

أعمی: آنکه هر دو چشمش کور شود؛ و امثال اینها.

و امّا شاذانبن جبرئیل گرچه مرد موثّق و از أجلّه علمای اعلام است، لیکن ظاهراً این کتاب را در اوائل سنّ نوشته و لهذا مبنیّ بر إتقان و إحکام نیست، و اخبار غریبه مفرده در آن بسیار یافت می‌شود، و اساتید فنّ را به آن اعتنایی نیست. و علاوه در متن خبر عیب بزرگی است که ولادت أمیرالمؤمنین را برخلاف اجماع ـبلکه ضرورت مذهب شیعه ـ در منزل حضرت ابوطالب ذکر کرده است، و بر احدی مخفی نیست که در کعبه مکرّمه بوده است.»

[مرور اهل بیت امام حسین علیه السّلام به کربلا در بازگشت از شام]

«مثال دوّم: سیدبن طاووس در لهوف فرموده:

”و لمّا رَجَع نساءُ الحسین علیهالسّلام و عیالُه مِن الشّام و بَلَغوا العراقَ، قالوا