مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٧ - نقد و ایرادهای مرحوم علاّمه طهرانی بر کتاب پرواز روح

یاد دارم و می‌خواهم بنویسم و لذا از اینجا شروع می‌کنم.

ذوق و سلیقۀ او(حاج ملاّ آقاجان):

سلیقۀ ملاّ آقاجان این بود که تنها وسیله‌ای که انسان را سریعتر به مقاصد معنوی و ترقیقات روحی می‌رساند، توسّل به خاندان عصمت و تکمیل محبّت و ولایت آنها در دل است.

او می‌گفت: بعد از واجبات از هر چیز بهتر زیارت امام‌ها...

صفحه ٢٦ از کتاب پرواز روح:

... به هیچ وجه زنندگی ندارد.

دوستی داشتیم که معتقد بود حضور ارواح هر یک از ائمّه علیهمالسّلام را از عطرشان تشخیص می‌دهد.

اجمالاً این مقدار مسلّم است که گاهی آنچنان شامّۀ انسان تحت تأثیر احساسات روحی و معنوی قرار می‌گیرد که کاملاً شامّه، عطرهای معنوی را احساس می‌کند.

روزی با جمعی از دوستان آن مرحوم در محفلی نشسته بودیم و او مشغول بیان بعضی از فضائل خاندان عصمت علیهمالسّلام بود که همۀ دوستان عطری را که نمونه‌اش در عطرهای دنیایی یافت نمی‌شد، استشمام کردند؛ و چون همه متوجّه شدند، از طرف معظّم له اجازه داده شد که نقل شود.[١]

اکثر شب‌هایی که در مشهد مقدّس مشرّف بود، عادت داشت در ایوان طلا (صحن نو) بنشیند و دوستانش اطرافش جمع می‌شدند. مکرّراً اتفاق می‌افتاد که عطری توأم با نسیم لطیفی حرکت می‌کرد و معظّم له معتقد بود که یا ارواح و یا ملائکه به طرف حرم می‌روند.

حاج ملاّ آقاجان وقتی مجلس توسّلی ترتیب می‌داد، تا تمام اطاق از عطری که خودش معتقد بود معنوی است، پر نمی‌شد، دست بر نمی‌داشت؛ و

[١]ـ در فرض عدم پیروی از غیر معصوم، این اجازه چه محملی دارد؟ (مرحوم علاّمه، قدّس الله نفسه الزّکیّه)