مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩٧ - کلام افلاطون إنّ شاهقَ المعرفة أشمخُ مِن أن یَطیر إلیه کلُّ طائرٍ

ب: منهاج البراعة

کلام افلاطون: إنّ شاهقَ المعرفة أشمخُ مِن أن یَطیر إلیه کلُّ طائرٍ

در جلد ١٩ از شرح نهج البلاغۀ خوئی، در رساله لقاء الله آقای حسن‌زاده آملی، در صفحه ١٩١، فرماید:

«قال أفلاطون الإلهیّ: ”إنّ شاهقَ المعرفة أشمخُ مِن أن یَطیر إلیه کلُّ طائرٍ، و سُرادِقَ البصیرة أحجبُ مِن أن یحوم حولَه کلُّ سائرٍ.“[١] (الفصلُ الرابعُ مِن شرح

[١]ـ [ترجمه و توضیح عبارات فوق در نرم‌افزار کیمیای سعادت، بخش «متن سخنرانی‌های علاّمه طهرانی»، ذیل جلسه ششم از تفسیر آیه: الله نور السّموات و الأرض، ص ٤٩١، این‌گونه آمده است:

«شاخه معرفت خدا خیلی بالاست؛ بالاتر است از آنکه هر پرنده‌ای که بخواهد، بتواند طیران کند به سوی آن شاخه. این‌طور نیست؛ به سوی آن شاخه‌های بلند هر پرنده‌ای نمی‌تواند حرکت کند! (مگس می‌تواند برود بالای چنار بنشیند؟ می‌تواند؟! نه، جای این در یک محدوده خاصّی است از روی زمین. گنجشک تا یک قدری می‌تواند، کبوتر تا یک قدری می‌تواند؛ باز و عقاب یک جاهای دیگر می‌روند.) شاخه معرفت بالاتر است از آنکه هر پرنده‌ای که بخواهد، بتواند خود را به آن شاخه نزدیک کند.

و سراپرده بصیرت و بینائی به معارف إلهی، محجوب‌تر و مخفی‌تر است از اینکه هر سیر کننده‌ای بخواهد اطراف آن چادر بگردد و از خصوصیّات آن اطّلاع پیدا کند؛ نه! مخفی است؛ هر سائری نمی‌تواند خودش را به آنجا برساند.» (محقّق)]