مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨ - حقیقت تصوّف و تشیّع یک چیز است

نام می‌برد خواجه نصیرالدّین طوسی، و ورّام کندی، و سیّد رضی‌الدّین علیبن طاووس، و سیّد محمود آملی (صاحب کتاب نفائس الفنون)، و سیّد حیدر آملی (صاحب تفسیر بحرالأبحار)، و ابن فهد حلّی، و شیخ ابن ابی‌جمهور أحسائی، و شیخ شهید مکّی، و شیخ بهاءالدّین عاملی، و قاضی نورالله شوشتری که از سلسله علیّۀ نوربخشیّه است. و در کتاب مجالس المؤمنین به دلایل قویّه اثبات می‌کند که جمیع مشایخ مشهور شیعه بوده‌اند.

· و علاّمه حلّی در کتاب امامت از شرح تجرید گوید:

به تواتر منقول است که حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام سیّد و سرور أبدال بوده‌اند، از همه اطراف عالم به خدمت آن حضرت علیهالسّلام می‌آمدند به جهت آموختن آداب سلوک و ریاضات و طریق زهد و ترتیب احوال و ذکر مقامات عارفین.

و شیخ ابویزید بسطامی فخر می‌کرد به آنکه سقّا بود در خانۀ حضرت صادق علیهالسّلام، و شیخ معروف کرخی ـ‌ قدّس سرّه العزیز ـ شیعۀ خالص و دربان حضرت رضا علیهالسّلام بود تا از دنیا رحلت کرد.[١]

· و هم علاّمۀ حلّی در کتاب منهاجالکرامة در جائی‌که مفاخرت حضرت أمیر را می‌شمارد می‌گوید که:

علم طریقت منسوب است به حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، و صوفیّه کلّهم نسبت فرقۀ [خرقۀ] خود را به آن حضرت می‌دهند.[٢]

[١]ـ تشویق السّالکین، ص١٥؛ و اصل مطلب در: کشف المراد فی شرح تجرید الإعتقاد، از طبع صیدا، ص ٢٤٩ در باب شرائط امام [و طبع مؤسّسة نشر الإسلامی، المسألة السابعة، ص ٣٩٦، سطر ٢٠] است و ما در ص ٩٦ و ٩٧ از جنگ شمارۀ ١٤ [مطلع انوار، ج ٣، ص ١٣٦ و ١٣٧] آورده‌ایم.

[٢]ـ [منهاج الکرامة، ص ١٦٣: «و أمّا علم الطریقة فإلیه منسوبٌ؛ فإنّ الصوفیةَ کلّهم یُسنِدونَ الخِرقَةَ إلیه.» (محقّق)]