مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٤ - از جمل١٧٢٨ جواب علاءالدّول١٧٢٨ سمنانی به شیخ عبدالرّزاق کاشانی
ثانی واحد است، و ثالث اثنین، و رابع ثلاثه، و خامس اربعه، و سادس خمسه است.
یعنی محقِّق حقایق این أعداد، و با همه بیمقارنت و غیر همه بیمزایلت. چنانکه أمیرالمؤمنین علیّ ـ کرّم الله وجهه ـ فرموده است که: ”هُوَ مَعَ کُلِّ شیءٍ لابمُقارَنةٍ و غیرُ کلِّ شیءٍ لا بمُزایَلةٍ.[١]“... »[٢]
از جملۀ جواب علاءالدّولۀ سمنانی به شیخ عبدالرّزاق کاشانی
«... ای عزیز! در بدایت و وسط مقام توحید خاصّه در خلال سِماع أمثال این رباعیها بسیار بر قوّال داده باشم، و در آن ذوق مدّتها بمانده؛ یکی این است:
|
این من نه منم، اگر منی هست توئی توئی
|
ور در بر من پیرهنی هست توئی |
|
|
در راه غمت نه تن به من مانده نه جان جان |
ور زانکه مرا جان و تنی هست توئی توئی |
و در آن مقام که حلول کفر مینمود و اتّحاد توحید، گفته بودم:
|
١. أنا مَن أهوَی، و مَن أهوَی أنا |
لیس فی المِرآتِ شیء غیرُنا |
|
|
٢. قد سَهَی المُنشِدُ إذا أُنشِدُه |
نحن روحان حَلَلنا بَدَنا |
|
|
٣. أثـبَـتَ الشِّرکَةَ شِرْکًا واضحًا |
کلُّ مَن فَرَّقَ فَرقًا بیننا |
|
|
٤. لا أُنادیه و لا أذکُرُه |
إنَّ ذکری و ندائی یا أنا»[٣]و[٤] |
[١]ـ نهجالبلاغة، ج ١، ص ١٦.
[٢]ـ [جهت اطلاع بیشتر پیرامون اعتراض علاءالدّوله سمنانی به جناب محییالدّین عربی و پاسخ متین عبدالرزّاق کاشانی به علاء الدّوله سمنانی، به الله شناسی، ج ٢، ص٢٥١ الی ص٢٦٣ مراجعه شود. (محقّق)]
[٣]ـ جنگ ٣٠، ص ٢٠ الی ٢٢.
[٤]ـ [ترجمه این ابیات در الله شناسی، ج ٢، ص ٢٧٠، تعلیقه ١، اینگونه آمده است:
١. من همان کسی هستم که عاشق اویم؛ و کسی که عاشق اویم من هستم. در آئینه چیزی بجز ما موجود نیست. *
* ٢. تحقیقاً گوینده غزل خطا کرد هنگامی که من به او غزل میدادم که: ما دو تا جان میباشیم که در یک بدن داخل شده است.
٣. شرکت میان من و او را که شرک روشنی است، به وجود آورده است هر کس که میان من و او بخواهد فرق گذارد.
٤. من او را از دور صدا نمیزنم، و از نزدیک در خاطرم نمیآورم؛ تحقیقاً یاد من و ندای من او را، ندای من به خود من میباشد. (محقّق)]