مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٦ - عقیده و مذهب شیخ سعدی
از شدّت تعجّب، دست خود را بر روی رانش زد، انگشتری که در جوف قبایش پنهان شده بود، در مقابلش افتاد.
و از جمله آنکه: شاه اسماعیل چون خواست ببیند آیا حافظ شیعه است و یا سنّی است؟ در اعتراض ”مولیمکس“ که او گفته بود: سنّی است و باید قبرش خراب شود، این بیت آمد:
|
جوزا سَحَر نهاد حمایل برابرم |
یعنی غلام شاهم و سوگند میخورم |
و چون خواست از حقیقت حال ”مولیمکس“ در اعتراضاتش از حافظ جوابی بشنود این بیت آمد:
|
ای مگس عرصۀ سیمرغ نه جولانگه توست |
||||
|
عرض خود میبری و زحمت ما میداری![١]»[٢] |
||||
عقیده و مذهب شیخ سعدی
و در [گلستان سعدی] صفحه ٩١ گوید:
|
هزار خویش که بیگانه از خدا باشد |
فدای یک تن بیگانه کاشنا باشد[٣] |
راجع به مذهب سعدی، میرزا عبدالعظیم گرگانی در مقدمۀ گلستان، در صفحه مج، مینویسد:
«بعضی از اهل تحقیق، شیخ را از اهل سنّت و جماعت میدانند، و ظاهر عبارات و اشعارش ـ مخصوصاً قصیدهای را که در رثاء مستعصم سروده و وی را أمیرالمؤمنین خطاب کرده ـ :
[١]ـ پایان ترجمه سلیس و روان مرحوم علاّمه طهرانی ـ رضوان الله علیه ـ از الذّریعة، ج ١٨، ص ٣١٧ الی ٣٢٠.
[٢]ـ جنگ ١٨، ص ٧ الی ٩.
[٣]ـ کلیات سعدی، گلستان.