مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٣ - راجع به حافظ شیرازی (ره)

[خلاصه‌ای از تذکره سیّد میرزا رضی آرتیمانی]

سیّد میرزا رضی آرتیمانی از سادات جلیل‌القدر آرتیمان که یکی از قراء تویسرکان است می‌باشد. او معاصر شاه عباس صفوی و از شعرای زنده دل نیمۀ اوّل قرن یازدهم است؛ و پدرِ آقا میرزا ابراهیم أدهم است که او نیز از شعرای معروف است.

ساقی‌نامۀ آرتیمانی از ساقی‌نامه‌های نغز و آبدار و کم‌نظیری است که در این خصوص آمده است. ساقی‌نامۀ آرتیمانی را در ملحقات کتاب تذکرۀ میخانه از صفحه ٩٢٥ تا ٩٣٤ آورده است ولی مجموع ابیات آن را یکصد و چهل و دو آورده است، و ما در اینجا از روی نوشتۀ خطّی بعضی از دوستان که آورده‌ایم بالغ بر یکصد و بیست و دو شده است.

تذکرۀ میخانه از ملاّ عبدالنبی فخرالزمانی قزوینی است که در ١٠٢٨ هجری رحلت کرده است و تذکرۀ‌ او را آقای احمد گلچین معانی، تصحیح و طبع نموده و ملحقاتی را به آن افزوده است.[١]

راجع به حافظ شیرازی (ره)

در جلد ١٨ الذّریعة، صفحه ٣١٧ تا ٣٢٠، دربارۀ کتاب لطیفۀ غیبی و یا لطآئف غیبیّه (تألیف مولی محمّد بن محمّد دارابی مقیم شیراز، که از تألیف آن، که در زمان شاه‌عبّاس بوده و در سنۀ ١٠٣٨ فارغ شده است؛ و آن در زمان إمامقلی‌خان پسر الله‌وردی‌خان أفشار حاکم شیراز بوده است)، می‌نویسد که:

«این کتاب تماماً در أحوال خواجه حافظ شیرازی است، و در آن عنوان کتاب خود را به حدیث نبویّ که دوبار در حضور سلمان [فارسی] فرموده‌اند که:

[١]ـ جنگ ١٠، ص ٣٩ الی ٤٦.