مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٩ - مؤلّف کتاب

شیخ احمد أحسائی در مؤلّفات خود این کلمه را بسیار استعمال کرده است، و سیّد کاظم رشتی و حاج محمّد کریم خان و حاج ملا هادی سبزواری در مصنّفات خود به کار برده‌اند.

در تَنزیهُ الأولیاء، صفحه ٧٠٢، گوید:

مراد از آن عالم اجمالاً عالم مثال است یعنی عالم صُوَر. اگرچه در مقام تفصیل، سماوات آن عالم را هورقلیا و أرض آن عالم را جابَلقا و جابَرصا می‌گوئیم، ولی در کلام حکماء کلّ آن عالم را با جمیع مراتب، عالم هورقلیا می‌گویند؛ و گاه اقلیم هشتم می‌گویند.[١]

[راجع به معنی کلمۀ «استطرادی»]

در حاشیه هیدجی [بر شرح منظومۀ سبزواری] صفحه ٢٣٨، راجع به معنی کلمۀ «استطرادی» فرماید:

«فاستِطرادیّ و هو فی اللّغة: مصدرُ استَطرَدَ الفارِسُ من قُربِه، إذا نَفَرَ مِن بَین یَدَیه یُوهِمه انهزامَهُ عنه، ثمّ عَطَف علیه علَی غُرّةٍ؛ و هو ضربٌ من المَکیدة. و فی الاصطِلاحِ: الانتقالُ مِن معنیً إلی معنیً آخَرَ متّصلٍ به، لَم یُقصَد بذکر الأوّل التّوصّلُ إلی الثّانی.»[٢]

مؤلّف کتاب اُثولوجیا

اُثولوجیا به معنی القول علی الرّبوبیَّة می‌باشد، و همه حکماء اسلام آن را از ارسطو می‌دانند.

فرفوریوس از بزرگترین شاگردان ارسطو است.[٣]

[١]ـ جنگ ١٤، ص ٤٢ و ٤٣.

[٢]ـ جنگ ٦، ص ٩٥.

[٣]ـ جنگ ١٤، ص ٣٨.