مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٧ - مطالبی پیرامون صِداق و صدقه

ریاحةً: أشرف له و فرح به.»

و قال أیضا[١]: «الأریَحیَّة: خَصلَة یُرتاح بها إلی النَّدَی، یقال: أخذتهُ الأریَحیَّة أی الهَشاشَةَ لابتذال العطایا.»[٢]

[معنای لغوی برخی مشتقات مادّۀ «وهم»]

وَهَمَ یَهِمُ وَهمًا فی الشیء: ذهب إلیه وَهْمُه و هو یرید غیرَه.

وَهَمَ یَهِمُ وَهْمًا الشیءَ: تمثَّلَهُ فی وهمه و تَصَوَّرَهُ.

وَهِمَ یَوْهَمُ وَهَمًا فی الأمر: غَلَطَ فیه و سَها.

أوْهَمَ إیهامًا: وقع فی الوهم. ـ ه: أوقعه فی الوهم، أدخل علیه التُّهمة و ظنَّهُ به[٣].[٤]

[مطالبی پیرامون صِداق و صدقه]

در مادّۀ «صدق» در مجمع البحرین گوید:

«و صِداق النّساء بالکسر أفصح من الفتح.»

و در المنجد گوید: «الصَدْقَة و الصُدْقَة و الصَدُقَة و الصُدُقَة و أیضًا الصَّداق و الصِّداق، ج أصْدِقَة و صُدُق: مهر المرأة.»

و در مجمع البحرین گوید:

[١]ـ [عبارت «و قال أیضاً» از مرحوم علاّمه طهرانی ـقدّس سرّهـ می‌باشد؛ یعنی: (قال صاحب أقرب الموارد أیضاً. (محقّق)]

[٢]ـ جنگ ٦، ص ١١٤.

[٣]ـ [این عبارات در ترجمه ماده «وهم» در غالب لغت‌نامه‌ها با قدری اختلاف موجود است. (محقّق)]

[٤]ـ جنگ ٦، ص ١٤٨.