مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٣١ - احوال تیکو براهه و نظریّه بیضوی بودن مدارات

شد و در آن اوان که شبانه‌روز عمر شریفش به حلّ مسائل آسمانی می‌گذشت مراجعه به نظریۀ فیثاغورس در حرکت وضعیّه زمین نیز می‌نمود، و رفته‌رفته پی آن گرفت که ممکن است زمین حرکت کند و سایر سیارات نیز مانند زمین به دور خورشید حرکت نمایند و مدارات مستدیره بپیمایند.

کپرنیک با وجود اینکه معتقد به حرکت زمین شد باز معضلات آسمانی حل نگردید؛ چه محسوب و مرصود یکی نمی‌شد؛ زیرا که حرکات را مستدیره پنداشته بود و مانند قدماء مدارات را دایره می‌دانست.»

[احوال تیکو براهه و نظریّه بیضوی بودن مدارات]

ص١٣٤ از گاهنامه ٧ گوید:

«تیکو براهه Tycho Brahé ١٦٠١ ـ ١٥٤٩ مسیحی

تیکو براهه منجِّم دانمارکی پس از کپرنیک به تحقیق پرداخت و خطای کپرنیک را اصلاح کرد و معتقد گردید که مدارات سیّارات، دایره نیستند و شبیه به بیضی می‌باشند؛ از این‌رو قدری مرصود و محسوب نزدیکتر شد. ولی تیکو براهه خود اشتباه دیگری نمود که زمین را مانند بطلمیوس ساکن می‌دانست؛ بلکه او طریق مخصوصی وضع کرد که نه مانند اصول بطلمیوس بود و نه مانند کپرنیک.

اصول هیئت عالم به عقیده بطلمیوس از این قرار بوده که: زمین مرکز عالم است، سپس ماه و عطارد و زهره و‌ آفتاب و مرّیخ و مشتری و زحل به ترتیب افلاکی مستدیر به دور زمین می‌پیمایند؛ امّا کپرنیک معتقد شد که آفتاب مرکز عالم است و عطارد و زهره و زمین و مرّیخ و مشتری و زحل به ترتیب مداراتی مستدیر به دور خورشید می‌پیمایند. ولی تیکو براهه معتقد گردید که زمین مرکز عالم است و ماه به گرد آن می‌گردد، و عطارد و زهره به گرد آفتاب گردیده و آفتاب به دور زمین و مریخ و مشتری، زحل به دور تمامی آنها.